εἰκάζω

Ancient Greek

Alternative forms

ἐϊκάσδω (eïkásdō) — Aeolic

Etymology

Possibly from a Proto-Indo-European *weyk- (“to become equal”), although there are no cognates outside of Greek. Cognate with εἰκών (eikṓn), ἔοικᾰ (éoikă).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /eː.káz.dɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /iˈka.zo/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /iˈka.zo/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /iˈka.zo/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /iˈka.zo/

Verb

εἰκάζω • (eikázō)

to portray, represent
to liken, compare
to infer from comparison, to conjecture

Conjugation

Present: εἰκάζω, εἰκάζομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	εἰκάζω	εἰκάζεις	εἰκάζει	εἰκάζετον	εἰκάζετον	εἰκάζομεν	εἰκάζετε	εἰκάζουσῐ(ν)
	subjunctive	εἰκάζω	εἰκάζῃς	εἰκάζῃ	εἰκάζητον	εἰκάζητον	εἰκάζωμεν	εἰκάζητε	εἰκάζωσῐ(ν)
	optative	εἰκάζοιμῐ	εἰκάζοις	εἰκάζοι	εἰκάζοιτον	εἰκαζοίτην	εἰκάζοιμεν	εἰκάζοιτε	εἰκάζοιεν
	imperative		εἴκαζε	εἰκαζέτω	εἰκάζετον	εἰκαζέτων		εἰκάζετε	εἰκαζόντων
middle/passive	indicative	εἰκάζομαι	εἰκάζῃ, εἰκάζει	εἰκάζεται	εἰκάζεσθον	εἰκάζεσθον	εἰκαζόμεθᾰ	εἰκάζεσθε	εἰκάζονται
	subjunctive	εἰκάζωμαι	εἰκάζῃ	εἰκάζηται	εἰκάζησθον	εἰκάζησθον	εἰκαζώμεθᾰ	εἰκάζησθε	εἰκάζωνται
	optative	εἰκαζοίμην	εἰκάζοιο	εἰκάζοιτο	εἰκάζοισθον	εἰκαζοίσθην	εἰκαζοίμεθᾰ	εἰκάζοισθε	εἰκάζοιντο
	imperative		εἰκάζου	εἰκαζέσθω	εἰκάζεσθον	εἰκαζέσθων		εἰκάζεσθε	εἰκαζέσθων
		active				middle/passive
infinitive		εἰκάζειν				εἰκάζεσθαι
participle	m	εἰκάζων				εἰκαζόμενος
	f	εἰκάζουσᾰ				εἰκαζομένη
	n	εἰκᾶζον				εἰκαζόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: εἴκαζον, εἰκαζόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	εἴκαζον	εἴκαζες	εἴκαζε(ν)	εἰκάζετον	εἰκαζέτην	εἰκάζομεν	εἰκάζετε	εἴκαζον
middle/passive	indicative	εἰκαζόμην	εἰκάζου	εἰκάζετο	εἰκάζεσθον	εἰκαζέσθην	εἰκαζόμεθᾰ	εἰκάζεσθε	εἰκάζοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ᾔκαζον, ᾐκαζόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ᾔκαζον	ᾔκαζες	ᾔκαζε(ν)	ᾐκάζετον	ᾐκαζέτην	ᾐκάζομεν	ᾐκάζετε	ᾔκαζον
middle/passive	indicative	ᾐκαζόμην	ᾐκάζου	ᾐκάζετο	ᾐκάζεσθον	ᾐκαζέσθην	ᾐκαζόμεθᾰ	ᾐκάζεσθε	ᾐκάζοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: εἴκᾰσᾰ, εἰκᾰσᾰ́μην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	εἴκᾰσᾰ	εἴκᾰσᾰς	εἴκᾰσε(ν)	εἰκᾰ́σᾰτον	εἰκᾰσᾰ́την	εἰκᾰ́σᾰμεν	εἰκᾰ́σᾰτε	εἴκᾰσᾰν
	subjunctive	εἰκᾰ́σω	εἰκᾰ́σῃς	εἰκᾰ́σῃ	εἰκᾰ́σητον	εἰκᾰ́σητον	εἰκᾰ́σωμεν	εἰκᾰ́σητε	εἰκᾰ́σωσῐ(ν)
	optative	εἰκᾰ́σαιμῐ	εἰκᾰ́σειᾰς, εἰκᾰ́σαις	εἰκᾰ́σειε(ν), εἰκᾰ́σαι	εἰκᾰ́σαιτον	εἰκᾰσαίτην	εἰκᾰ́σαιμεν	εἰκᾰ́σαιτε	εἰκᾰ́σειᾰν, εἰκᾰ́σαιεν
	imperative		εἴκᾰσον	εἰκᾰσᾰ́τω	εἰκᾰ́σᾰτον	εἰκᾰσᾰ́των		εἰκᾰ́σᾰτε	εἰκᾰσᾰ́ντων
middle	indicative	εἰκᾰσᾰ́μην	εἰκᾰ́σω	εἰκᾰ́σᾰτο	εἰκᾰ́σᾰσθον	εἰκᾰσᾰ́σθην	εἰκᾰσᾰ́μεθᾰ	εἰκᾰ́σᾰσθε	εἰκᾰ́σᾰντο
	subjunctive	εἰκᾰ́σωμαι	εἰκᾰ́σῃ	εἰκᾰ́σηται	εἰκᾰ́σησθον	εἰκᾰ́σησθον	εἰκᾰσώμεθᾰ	εἰκᾰ́σησθε	εἰκᾰ́σωνται
	optative	εἰκᾰσαίμην	εἰκᾰ́σαιο	εἰκᾰ́σαιτο	εἰκᾰ́σαισθον	εἰκᾰσαίσθην	εἰκᾰσαίμεθᾰ	εἰκᾰ́σαισθε	εἰκᾰ́σαιντο
	imperative		εἴκᾰσαι	εἰκᾰσᾰ́σθω	εἰκᾰ́σᾰσθον	εἰκᾰσᾰ́σθων		εἰκᾰ́σᾰσθε	εἰκᾰσᾰ́σθων
		active			middle
infinitive		εἰκᾰ́σαι			εἰκᾰ́σᾰσθαι
participle	m	εἰκᾰ́σᾱς			εἰκᾰσᾰ́μενος
	f	εἰκᾰ́σᾱσᾰ			εἰκᾰσᾰμένη
	n	εἰκᾰ́σᾰν			εἰκᾰσᾰ́μενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ᾔκᾰσᾰ, ᾐκᾰσᾰ́μην (Attic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ᾔκᾰσᾰ	ᾔκᾰσᾰς	ᾔκᾰσε(ν)	ᾐκᾰ́σᾰτον	ᾐκᾰσᾰ́την	ᾐκᾰ́σᾰμεν	ᾐκᾰ́σᾰτε	ᾔκᾰσᾰν
	subjunctive	ᾐκᾰ́σω	ᾐκᾰ́σῃς	ᾐκᾰ́σῃ	ᾐκᾰ́σητον	ᾐκᾰ́σητον	ᾐκᾰ́σωμεν	ᾐκᾰ́σητε	ᾐκᾰ́σωσῐ(ν)
	optative	ᾐκᾰ́σαιμῐ	ᾐκᾰ́σειᾰς, ᾐκᾰ́σαις	ᾐκᾰ́σειε(ν), ᾐκᾰ́σαι	ᾐκᾰ́σαιτον	ᾐκᾰσαίτην	ᾐκᾰ́σαιμεν	ᾐκᾰ́σαιτε	ᾐκᾰ́σειᾰν, ᾐκᾰ́σαιεν
	imperative		ᾔκᾰσον	ᾐκᾰσᾰ́τω	ᾐκᾰ́σᾰτον	ᾐκᾰσᾰ́των		ᾐκᾰ́σᾰτε	ᾐκᾰσᾰ́ντων
middle	indicative	ᾐκᾰσᾰ́μην	ᾐκᾰ́σω	ᾐκᾰ́σᾰτο	ᾐκᾰ́σᾰσθον	ᾐκᾰσᾰ́σθην	ᾐκᾰσᾰ́μεθᾰ	ᾐκᾰ́σᾰσθε	ᾐκᾰ́σᾰντο
	subjunctive	ᾐκᾰ́σωμαι	ᾐκᾰ́σῃ	ᾐκᾰ́σηται	ᾐκᾰ́σησθον	ᾐκᾰ́σησθον	ᾐκᾰσώμεθᾰ	ᾐκᾰ́σησθε	ᾐκᾰ́σωνται
	optative	ᾐκᾰσαίμην	ᾐκᾰ́σαιο	ᾐκᾰ́σαιτο	ᾐκᾰ́σαισθον	ᾐκᾰσαίσθην	ᾐκᾰσαίμεθᾰ	ᾐκᾰ́σαισθε	ᾐκᾰ́σαιντο
	imperative		ᾔκᾰσαι	ᾐκᾰσᾰ́σθω	ᾐκᾰ́σᾰσθον	ᾐκᾰσᾰ́σθων		ᾐκᾰ́σᾰσθε	ᾐκᾰσᾰ́σθων
		active			middle
infinitive		ᾐκᾰ́σαι			ᾐκᾰ́σᾰσθαι
participle	m	ᾐκᾰ́σᾱς			ᾐκᾰσᾰ́μενος
	f	ᾐκᾰ́σᾱσᾰ			ᾐκᾰσᾰμένη
	n	ᾐκᾰ́σᾰν			ᾐκᾰσᾰ́μενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: εἴκᾰκᾰ, εἴκᾰσμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	εἴκᾰκᾰ	εἴκᾰκᾰς	εἴκᾰκε(ν)	εἰκᾰ́κᾰτον	εἰκᾰ́κᾰτον	εἰκᾰ́κᾰμεν	εἰκᾰ́κᾰτε	εἰκᾰ́κᾱσῐ(ν)
	subjunctive	εἰκᾰ́κω	εἰκᾰ́κῃς	εἰκᾰ́κῃ	εἰκᾰ́κητον	εἰκᾰ́κητον	εἰκᾰ́κωμεν	εἰκᾰ́κητε	εἰκᾰ́κωσῐ(ν)
	optative	εἰκᾰ́κοιμῐ, εἰκᾰκοίην	εἰκᾰ́κοις, εἰκᾰκοίης	εἰκᾰ́κοι, εἰκᾰκοίη	εἰκᾰ́κοιτον	εἰκᾰκοίτην	εἰκᾰ́κοιμεν	εἰκᾰ́κοιτε	εἰκᾰ́κοιεν
	imperative		εἴκᾰκε	εἰκᾰκέτω	εἰκᾰ́κετον	εἰκᾰκέτων		εἰκᾰ́κετε	εἰκᾰκόντων
middle/passive	indicative	εἴκᾰσμαι	εἴκᾰσαι	εἴκᾰσται	εἴκᾰσθον	εἴκᾰσθον	εἰκᾰ́σμεθᾰ	εἴκᾰσθε	εἰκᾰ́δᾰται
	subjunctive	εἰκᾰσμένος ὦ	εἰκᾰσμένος ᾖς	εἰκᾰσμένος ᾖ	εἰκᾰσμένω ἦτον	εἰκᾰσμένω ἦτον	εἰκᾰσμένοι ὦμεν	εἰκᾰσμένοι ἦτε	εἰκᾰσμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	εἰκᾰσμένος εἴην	εἰκᾰσμένος εἴης	εἰκᾰσμένος εἴη	εἰκᾰσμένω εἴητον, εἶτον	εἰκᾰσμένω εἰήτην, εἴτην	εἰκᾰσμένοι εἴημεν, εἶμεν	εἰκᾰσμένοι εἴητε, εἶτε	εἰκᾰσμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		εἴκᾰσο	εἰκᾰ́σθω	εἴκᾰσθον	εἰκᾰ́σθων		εἴκᾰσθε	εἰκᾰ́σθων
		active				middle/passive
infinitive		εἰκᾰκέναι				εἰκᾰ́σθαι
participle	m	εἰκᾰκώς				εἰκᾰσμένος
	f	εἰκᾰκυῖᾰ				εἰκᾰσμένη
	n	εἰκᾰκός				εἰκᾰσμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

εἰκασία (eikasía)
εἰκάσιμος (eikásimos)
εἴκασμα (eíkasma)
εἰκασμός (eikasmós)
εἰκαστέον (eikastéon)
εἰκαστής (eikastḗs)
εἰκαστός (eikastós)

Descendants

Greek: εικάζω (eikázo)