δεικνυμένῳ

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /deː.kny.mé.nɔːi̯/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /di.knyˈme.no/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ði.knyˈme.no/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ði.knyˈme.no/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ði.kniˈme.no/

Participle

δεικνῠμένῳ • (deiknŭménōi)

masculine/neuter dative singular of δεικνύμενος (deiknúmenos)