δεικνυμένῃ

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /deː.kny.mé.nɛːi̯/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /di.knyˈme.ne̝/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ði.knyˈme.ni/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ði.knyˈme.ni/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ði.kniˈme.ni/

Participle

δεικνῠμένῃ • (deiknŭménēi)

feminine dative singular of δεικνύμενος (deiknúmenos)