δεικνυμένου
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /deː.kny.mé.nuː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /di.knyˈme.nu/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ði.knyˈme.nu/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ði.knyˈme.nu/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ði.kniˈme.nu/
Participle
δεικνῠμένου • (deiknŭménou)
- masculine/neuter genitive singular of δεικνύμενος (deiknúmenos)