δεικνυμένοις

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /deː.kny.mé.noi̯s/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /di.knyˈme.nys/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ði.knyˈme.nys/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ði.knyˈme.nys/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ði.kniˈme.nis/

Participle

δεικνῠμένοις • (deiknŭménois)

masculine/neuter dative plural of δεικνύμενος (deiknúmenos)