γλῶττα

See also: γλώττα

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ɡlɔ̂ːt.ta/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈɡlot.ta/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈɣlot.ta/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈɣlot.ta/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈɣlo.ta/

Noun

γλῶττα • (glôtta) f (genitive γλώττης); first declension

Attic form of γλῶσσα (glôssa)

Declension

First declension of ἡ γλῶττᾰ; τῆς γλώττης (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ γλῶττᾰ hē glôttă	τὼ γλώττᾱ tṑ glṓttā	αἱ γλῶτται hai glôttai
Genitive	τῆς γλώττης tês glṓttēs	τοῖν γλώτταιν toîn glṓttain	τῶν γλωττῶν tôn glōttôn
Dative	τῇ γλώττῃ tēî glṓttēi	τοῖν γλώτταιν toîn glṓttain	ταῖς γλώτταις taîs glṓttais
Accusative	τὴν γλῶττᾰν tḕn glôttăn	τὼ γλώττᾱ tṑ glṓttā	τᾱ̀ς γλώττᾱς tā̀s glṓttās
Vocative	γλῶττᾰ glôttă	γλώττᾱ glṓttā	γλῶτται glôttai
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms

ἄγλωττος (áglōttos)
ἀθυρόγλωττος (athuróglōttos)
ἀκαιρόγλωττος (akairóglōttos)
ἀνθρωπόγλωττος (anthrōpóglōttos)
ἀπογλωττίζω (apoglōttízō)
βούγλωττος (boúglōttos)
βραδύγλωττος (bradúglōttos)
γλωττ- (glōtt-)
γλώτταλγος (glṓttalgos)
γλωτταργία (glōttargía)
γλωττηματίζω (glōttēmatízō)
γλωττηματικός (glōttēmatikós)
γλωττήν (glōttḗn)
γλωττιαῖος (glōttiaîos)
γλωττίδιον (glōttídion)
γλωττίζω (glōttízō)
γλωττικόν (glōttikón)
γλωττικός (glōttikós)
γλώττιος (glṓttios)
γλωττίς (glōttís)
γλώττισμα (glṓttisma)
γλωττισμός (glōttismós)
γλωττογάστωρ (glōttogástōr)
γλωττοδεψέω (glōttodepséō)
γλωττοδέψην (glōttodépsēn)
γλωττοδεψῶ (glōttodepsô)
γλωττοειδής (glōttoeidḗs)
γλωττοκομεῖον (glōttokomeîon)
γλωττόκομον (glōttókomon)
γλωττοποιέω (glōttopoiéō)
γλωττοποιητικῶς (glōttopoiētikôs)
γλωττοποιΐα (glōttopoiḯa)
γλωττοποιός (glōttopoiós)
γλωττοποιῶ (glōttopoiô)
γλωττοστροφέω (glōttostrophéō)
γλωττοστροφῶ (glōttostrophô)
γλωττοτοξόται (glōttotoxótai)
γλωττοφόρος (glōttophóros)
δίγλωττος (díglōttos)
δύσγλωττος (dúsglōttos)
ἐγγλωττογάστωρ (englōttogástōr)
ἔγγλωττος (énglōttos)
ἐγγλωττοτυπέω (englōttotupéō)
ἐγγλωττοτυπῶ (englōttotupô)
ἐπιγλωττίς (epiglōttís)
ἑτερόγλωττος (heteróglōttos)
εὐγλωττίζω (euglōttízō)
εὔγλωττος (eúglōttos)
εὐθύγλωττος (euthúglōttos)
ἐχεγλωττία (ekheglōttía)
θρασυγλωττία (thrasuglōttía)
θρασύγλωττος (thrasúglōttos)
κακόγλωττος (kakóglōttos)
καλλίγλωττος (kallíglōttos)
καλόγλωττος (kalóglōttos)
καταγλωττίζω (kataglōttízō)
καταγλώττισμα (kataglṓttisma)
καταγλωττισμός (kataglōttismós)
κατάγλωττος (katáglōttos)
κατεγλωττισμένος (kateglōttisménos)
κατευγλωττίζω (kateuglōttízō)
μεταγλωττίζω (metaglōttízō)
μεταγλώττισμα (metaglṓttisma)
μεταγλωττισμός (metaglōttismós)
μονογλωττέω (monoglōttéō)
μονόγλωττος (monóglōttos)
μονογλωττῶ (monoglōttô)
ὁμογλωττέω (homoglōttéō)
ὁμόγλωττος (homóglōttos)
ὁμογλωττῶ (homoglōttô)
περιγλωττίς (periglōttís)
πλᾰτῠ́γλωττος (plătŭ́glōttos)
πολύγλωττος (polúglōttos)
ταχυγλωττία (takhuglōttía)
ὑπογλώττιος (hupoglṓttios)
ὑπογλωττίς (hupoglōttís)
ὑπόγλωττος (hupóglōttos)
χαριτογλωττίζω (kharitoglōttízō)
ψευδογλωττέω (pseudoglōttéō)
ψευδογλωττῶ (pseudoglōttô)

References

“γλῶττα”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
γλῶττα in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
γλῶττα in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2026)