γλωσσοποιός

Ancient Greek

Etymology

From γλῶσσᾰ (glôssă, “mouthpiece”) +‎ ποιός (poiós, “making”), from ποιέω (poiéō, “to make”).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ɡlɔːs.so.poi̯.ós/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ɡlos.so.pyˈos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ɣlos.so.pyˈos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ɣlos.so.pyˈos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ɣlo.so.piˈos/

Adjective

γλωσσοποιός • (glōssopoiós) m (feminine γλωσσοποιᾱ́, neuter γλωσσοποιόν); first/second declension

making mouthpieces
- ante 177 CE, Pollux, Onom. 2.108:
  αὐλοποιός, γλωττοποιός
  aulopoiós, glōttopoiós
  pipe-maker, tongue-maker.
- ante 177 CE, Pollux, Onom. 7.153:
  αὐλοποιία γλωττοποιία
  aulopoiía glōttopoiía
  pipe-making, tongue-making.

Declension

First and second declension of γλωσσοποιός; γλωσσοποιᾱ́; γλωσσοποιόν (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	γλωσσοποιός glōssopoiós	γλωσσοποιᾱ́ glōssopoiā́	γλωσσοποιόν glōssopoión	γλωσσοποιώ glōssopoiṓ	γλωσσοποιᾱ́ glōssopoiā́	γλωσσοποιώ glōssopoiṓ	γλωσσοποιοί glōssopoioí	γλωσσοποιαί glōssopoiaí	γλωσσοποιᾰ́ glōssopoiắ
Genitive	γλωσσοποιοῦ glōssopoioû	γλωσσοποιᾶς glōssopoiâs	γλωσσοποιοῦ glōssopoioû	γλωσσοποιοῖν glōssopoioîn	γλωσσοποιαῖν glōssopoiaîn	γλωσσοποιοῖν glōssopoioîn	γλωσσοποιῶν glōssopoiôn	γλωσσοποιῶν glōssopoiôn	γλωσσοποιῶν glōssopoiôn
Dative	γλωσσοποιῷ glōssopoiōî	γλωσσοποιᾷ glōssopoiāî	γλωσσοποιῷ glōssopoiōî	γλωσσοποιοῖν glōssopoioîn	γλωσσοποιαῖν glōssopoiaîn	γλωσσοποιοῖν glōssopoioîn	γλωσσοποιοῖς glōssopoioîs	γλωσσοποιαῖς glōssopoiaîs	γλωσσοποιοῖς glōssopoioîs
Accusative	γλωσσοποιόν glōssopoión	γλωσσοποιᾱ́ν glōssopoiā́n	γλωσσοποιόν glōssopoión	γλωσσοποιώ glōssopoiṓ	γλωσσοποιᾱ́ glōssopoiā́	γλωσσοποιώ glōssopoiṓ	γλωσσοποιούς glōssopoioús	γλωσσοποιᾱ́ς glōssopoiā́s	γλωσσοποιᾰ́ glōssopoiắ
Vocative	γλωσσοποιέ glōssopoié	γλωσσοποιᾱ́ glōssopoiā́	γλωσσοποιόν glōssopoión	γλωσσοποιώ glōssopoiṓ	γλωσσοποιᾱ́ glōssopoiā́	γλωσσοποιώ glōssopoiṓ	γλωσσοποιοί glōssopoioí	γλωσσοποιαί glōssopoiaí	γλωσσοποιᾰ́ glōssopoiắ
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms

γλωσσοποιῐ̈́ᾱ (glōssopoiĭ̈́ā)

Related terms

γλῶσσᾰ (glôssă)
γλωσσοποιέω (glōssopoiéō)
γλωττοποιέω (glōttopoiéō)
ποιέω (poiéō)

References

“γλωσσοποιός”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press