γερόντοιϊν

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ɡe.rón.toi̯.in/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ɡeˈron.ty.in/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ʝeˈron.ty.in/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ʝeˈron.ty.in/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ʝeˈron.di.in/

Noun

γερόντοιῐ̈ν • (geróntoiĭ̈n)

(Epic) genitive/dative dual of γέρων (gérōn)

Adjective

γερόντοιῐ̈ν • (geróntoiĭ̈n)

(Epic) masculine/feminine/neuter genitive/dative dual of γέρων (gérōn)