γαθέω

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *geh₂dʰ-.

Pronunciation

 

Verb

γᾱθέω • (gāthéō)

  1. Doric form of γηθέω (gēthéō)

Conjugation

   Present: γᾱθῶ, γᾱθοῦμαι (Doric, contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative γᾱθῶ γᾱθεῖς γᾱθεῖ γᾱθεῖτον γᾱθεῖτον γᾱθοῦμες γᾱθεῖτε γᾱθοῦντῐ
subjunctive γᾱθῶ γᾱθῇς γᾱθῇ γᾱθῆτον γᾱθῆτον γᾱθῶμες γᾱθῆτε γᾱθῶντῐ
optative γᾱθοῖμι γᾱθοῖς γᾱθοῖ γᾱθοῖτον γᾱθοίτᾱν γᾱθοῖμες γᾱθοῖτε γᾱθοῖεν
imperative   γᾱ́θει γᾱθείτω γᾱθεῖτον γᾱθείτων   γᾱθεῖτε γᾱθούντω
middle/passive indicative γᾱθοῦμαι γᾱθῇ γᾱθεῖται γᾱθεῖσθον γᾱθεῖσθον γᾱθούμεθᾰ γᾱθεῖσθε γᾱθοῦνται
subjunctive γᾱθῶμαι γᾱθῇ γᾱθῆται γᾱθῆσθον γᾱθῆσθον γᾱθώμεθᾰ γᾱθῆσθε γᾱθῶνται
optative γᾱθοίμᾱν γᾱθοῖο γᾱθοῖτο γᾱθοῖσθον γᾱθοίσθᾱν γᾱθοίμεθᾰ γᾱθοῖσθε γᾱθοῖντο
imperative   γᾱθοῦ γᾱθείσθω γᾱθεῖσθον γᾱθείσθων   γᾱθεῖσθε γᾱθείσθων
active middle/passive
infinitive γᾱθεῖν γᾱθεῖσθαι
participle m γᾱθῶν γᾱθούμενος
f γᾱθοῦσᾰ γᾱθουμένᾱ
n γᾱθοῦν γᾱθούμενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐγᾱ́θουν, ἐγᾱθούμᾱν (Doric, contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐγᾱ́θουν ἐγᾱ́θεις ἐγᾱ́θει ἐγᾱθεῖτον ἐγᾱθείτᾱν ἐγᾱθοῦμες ἐγᾱθεῖτε ἐγᾱ́θουν
middle/passive indicative ἐγᾱθούμᾱν ἐγᾱθοῦ ἐγᾱθεῖτο ἐγᾱθεῖσθον ἐγᾱθείσθᾱν ἐγᾱθούμεθᾰ ἐγᾱθεῖσθε ἐγᾱθοῦντο
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: γᾱ́θησᾰ, γᾱθησᾰ́μᾱν (Doric)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative γᾱ́θησᾰ γᾱ́θησᾰς γᾱ́θησε(ν) γᾱθήσᾰτον γᾱθησᾰ́τᾱν γᾱθήσᾰμες γᾱθήσᾰτε γᾱ́θησᾰν
subjunctive γᾱθήσω γᾱθήσῃς γᾱθήσῃ γᾱθήσητον γᾱθήσητον γᾱθήσωμες γᾱθήσητε γᾱθησέωντῐ
optative γᾱθήσαιμῐ γᾱθήσαις γᾱθήσαι γᾱθησεῖτον γᾱθησείτᾱν γᾱθησεῖμες γᾱθησεῖτε γᾱθησεῖεν
imperative   γᾱ́θησον γᾱθησᾰ́τω γᾱθήσᾰτον γᾱθησᾰ́των   γᾱθήσᾰτε γᾱθησᾰ́ντω
middle indicative γᾱθησᾰ́μᾱν γᾱθήσω γᾱθήσᾰτο γᾱθήσᾰσθον γᾱθησᾰ́σθᾱν γᾱθησᾰ́μεθᾰ γᾱθήσᾰσθε γᾱθήσᾰντο
subjunctive γᾱθήσωμαι γᾱθήσηαι γᾱθήσηται γᾱθήσησθον γᾱθήσησθον γᾱθησώμεθᾰ γᾱθήσησθε γᾱθήσωνται
optative γᾱθησαίμᾱν γᾱθήσαιο γᾱθήσαιτο γᾱθήσαισθον γᾱθησαίσθᾱν γᾱθησαίμεθᾰ γᾱθήσαισθε γᾱθήσαιντο
imperative   γᾱ́θησαι γᾱθησᾰ́σθω γᾱθήσᾰσθον γᾱθησᾰ́σθων   γᾱθήσᾰσθε γᾱθησᾰ́σθων
active middle
infinitive γᾱθησῆμεν γᾱθήσᾰσθαι
participle m γᾱθήσᾱς γᾱθησᾰ́μενος
f γᾱθήσᾱσᾰ γᾱθησᾰμένᾱ
n γᾱθῆσᾰν γᾱθησᾰ́μενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: γέγᾱθᾰ (Doric)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative γέγᾱθᾰ γέγᾱθᾰς γέγᾱθε(ν) γεγᾱ́θᾰτον γεγᾱ́θᾰτον γεγᾱ́θᾰμες γεγᾱ́θᾰτε γεγᾱθᾰ́τι,
γεγᾱ́θᾰντῐ
subjunctive γεγᾱ́θω γεγᾱ́θῃς γεγᾱ́θῃ γεγᾱ́θητον γεγᾱ́θητον γεγᾱ́θωμες γεγᾱ́θητε γεγᾱ́θωντῐ
optative γεγᾱ́θοιμῐ,
γεγᾱθοίην 		γεγᾱ́θοις,
γεγᾱθοίης 		γεγᾱ́θοι,
γεγᾱθοίη 		γεγᾱ́θοιτον γεγᾱθοίτᾱν γεγᾱ́θοιμες γεγᾱ́θοιτε γεγᾱ́θοιεν
imperative   γέγᾱθε γεγᾱθέτω γεγᾱ́θετον γεγᾱθέτων   γεγᾱ́θετε γεγᾱθόντω
active
infinitive γεγᾱθέναι
participle m γεγᾱθώς
f γεγᾱθυῖᾰ
n γεγᾱθός
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

References

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.