αἰσχρουργέω

Ancient Greek

Alternative forms

(contracted) αἰσχρουργῶ (aiskhrourgô)
αἰσχροεργέω (aiskhroergéō), (contracted) αἰσχροεργῶ (aiskhroergô)

Etymology

Contracted form of αἰσχροεργέω (aiskhroergéō), from αἰσχρός (aiskhrós, “shameful”) + ἔργον (érgon, “deed, work”).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ai̯s.kʰruːr.ɡé.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ɛs.kʰrurˈɡe.o/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ɛs.xrurˈʝe.o/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /es.xrurˈʝe.o/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /es.xrurˈʝe.o/

Verb

αἰσχρουργέω • (aiskhrourgéō)

to perform shameful or obscene acts
- Sext., Emp. Pyr..3.206:
  τό τε αἰσχρουργεῖν ἐπάρατον ὂν παρ’ ἡμῖν ὁ Ζήνων οὐκ ἀποδοκιμάζει·
  tó te aiskhrourgeîn epáraton òn par’ hēmîn ho Zḗnōn ouk apodokimázei;
  Zenon does not condemn the performance of an obscene act that among us is considered accursed.
1. (euphemistic) to perform sexual acts
  - Sch., Ar. Vesp..1275d:
    τὸν δὲ τῷ στόματι αἰσχρουργοῦντα
    tòn dè tōî stómati aiskhrourgoûnta
    and the one who performs obscene acts with the mouth.
  - Sch., Ar. Vesp..1346b:
    ἐπειδὴ οἱ Λέσβιοι αἰσχρουργοῦσι τῷ στόματι
    epeidḕ hoi Lésbioi aiskhrourgoûsi tōî stómati
    because the Lesbians perform obscene acts with the mouth.
2. (Byzantine, lexicography) a general explanatory gloss for verbs denoting obscene acts involving the tongue, such as γλωττοδεψέω (glōttodepséō)

Conjugation

Present: αἰσχρουργέω, αἰσχρουργέομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	αἰσχρουργέω	αἰσχρουργέεις	αἰσχρουργέει	αἰσχρουργέετον	αἰσχρουργέετον	αἰσχρουργέομεν	αἰσχρουργέετε	αἰσχρουργέουσῐ(ν)
	subjunctive	αἰσχρουργέω	αἰσχρουργέῃς	αἰσχρουργέῃ	αἰσχρουργέητον	αἰσχρουργέητον	αἰσχρουργέωμεν	αἰσχρουργέητε	αἰσχρουργέωσῐ(ν)
	optative	αἰσχρουργέοιμῐ	αἰσχρουργέοις	αἰσχρουργέοι	αἰσχρουργέοιτον	αἰσχρουργεοίτην	αἰσχρουργέοιμεν	αἰσχρουργέοιτε	αἰσχρουργέοιεν
	imperative		αἰσχρούργεε	αἰσχρουργεέτω	αἰσχρουργέετον	αἰσχρουργεέτων		αἰσχρουργέετε	αἰσχρουργεόντων
middle/passive	indicative	αἰσχρουργέομαι	αἰσχρουργέῃ, αἰσχρουργέει	αἰσχρουργέεται	αἰσχρουργέεσθον	αἰσχρουργέεσθον	αἰσχρουργεόμεθᾰ	αἰσχρουργέεσθε	αἰσχρουργέονται
	subjunctive	αἰσχρουργέωμαι	αἰσχρουργέῃ	αἰσχρουργέηται	αἰσχρουργέησθον	αἰσχρουργέησθον	αἰσχρουργεώμεθᾰ	αἰσχρουργέησθε	αἰσχρουργέωνται
	optative	αἰσχρουργεοίμην	αἰσχρουργέοιο	αἰσχρουργέοιτο	αἰσχρουργέοισθον	αἰσχρουργεοίσθην	αἰσχρουργεοίμεθᾰ	αἰσχρουργέοισθε	αἰσχρουργέοιντο
	imperative		αἰσχρουργέου	αἰσχρουργεέσθω	αἰσχρουργέεσθον	αἰσχρουργεέσθων		αἰσχρουργέεσθε	αἰσχρουργεέσθων
		active				middle/passive
infinitive		αἰσχρουργέειν				αἰσχρουργέεσθαι
participle	m	αἰσχρουργέων				αἰσχρουργεόμενος
	f	αἰσχρουργέουσᾰ				αἰσχρουργεομένη
	n	αἰσχρουργέον				αἰσχρουργεόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Present: αἰσχρουργῶ, αἰσχρουργοῦμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	αἰσχρουργῶ	αἰσχρουργεῖς	αἰσχρουργεῖ	αἰσχρουργεῖτον	αἰσχρουργεῖτον	αἰσχρουργοῦμεν	αἰσχρουργεῖτε	αἰσχρουργοῦσῐ(ν)
	subjunctive	αἰσχρουργῶ	αἰσχρουργῇς	αἰσχρουργῇ	αἰσχρουργῆτον	αἰσχρουργῆτον	αἰσχρουργῶμεν	αἰσχρουργῆτε	αἰσχρουργῶσῐ(ν)
	optative	αἰσχρουργοίην, αἰσχρουργοῖμῐ	αἰσχρουργοίης, αἰσχρουργοῖς	αἰσχρουργοίη, αἰσχρουργοῖ	αἰσχρουργοῖτον, αἰσχρουργοίητον	αἰσχρουργοίτην, αἰσχρουργοιήτην	αἰσχρουργοῖμεν, αἰσχρουργοίημεν	αἰσχρουργοῖτε, αἰσχρουργοίητε	αἰσχρουργοῖεν, αἰσχρουργοίησᾰν
	imperative		αἰσχρούργει	αἰσχρουργείτω	αἰσχρουργεῖτον	αἰσχρουργείτων		αἰσχρουργεῖτε	αἰσχρουργούντων
middle/passive	indicative	αἰσχρουργοῦμαι	αἰσχρουργεῖ, αἰσχρουργῇ	αἰσχρουργεῖται	αἰσχρουργεῖσθον	αἰσχρουργεῖσθον	αἰσχρουργούμεθᾰ	αἰσχρουργεῖσθε	αἰσχρουργοῦνται
	subjunctive	αἰσχρουργῶμαι	αἰσχρουργῇ	αἰσχρουργῆται	αἰσχρουργῆσθον	αἰσχρουργῆσθον	αἰσχρουργώμεθᾰ	αἰσχρουργῆσθε	αἰσχρουργῶνται
	optative	αἰσχρουργοίμην	αἰσχρουργοῖο	αἰσχρουργοῖτο	αἰσχρουργοῖσθον	αἰσχρουργοίσθην	αἰσχρουργοίμεθᾰ	αἰσχρουργοῖσθε	αἰσχρουργοῖντο
	imperative		αἰσχρουργοῦ	αἰσχρουργείσθω	αἰσχρουργεῖσθον	αἰσχρουργείσθων		αἰσχρουργεῖσθε	αἰσχρουργείσθων
		active				middle/passive
infinitive		αἰσχρουργεῖν				αἰσχρουργεῖσθαι
participle	m	αἰσχρουργῶν				αἰσχρουργούμενος
	f	αἰσχρουργοῦσᾰ				αἰσχρουργουμένη
	n	αἰσχρουργοῦν				αἰσχρουργούμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

αἰσχρουργεῖν (aiskhrourgeîn)
αἰσχρούργημᾰ (aiskhroúrgēmă)
αἰσχρουργῐ́ᾱ (aiskhrourgĭ́ā)

Related terms

αἰσχροεργῐ́ᾱ (aiskhroergĭ́ā)
αἰσχροεργός (aiskhroergós)
αἰσχρός (aiskhrós)
αἰσχρότης (aiskhrótēs)
αἰσχρουργός (aiskhrourgós)

References

“αἰσχρουργέω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
“αἰσχρουργέω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
αἰσχρουργέω in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2026)
Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎^[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.