αποσιώπηση
Greek
Etymology
From Ancient Greek ἀποσιώπησις (aposiṓpēsis).
Noun
αποσιώπηση • (aposiópisi) f (plural αποσιωπήσεις)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | αποσιώπηση (aposiópisi) | αποσιωπήσεις (aposiopíseis) |
| genitive | αποσιώπησης (aposiópisis) | αποσιωπήσεων (aposiopíseon) |
| accusative | αποσιώπηση (aposiópisi) | αποσιωπήσεις (aposiopíseis) |
| vocative | αποσιώπηση (aposiópisi) | αποσιωπήσεις (aposiopíseis) |
Older or formal genitive singular: αποσιωπήσεως (aposiopíseos)
Related terms
- see: αποσιωπώ (aposiopó, “to suppress, to hush up”)
Further reading
- αποσιώπηση, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language