żulik

Polish

Etymology

Etymology tree
Polish żul
Proto-Indo-European *-eykos
Proto-Balto-Slavic *-eikas
Proto-Slavic *-ikъ
Old Polish -ik
Polish -ik
Polish żulik

    From żul + -ik. First attested in 1937.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈʐu.lik/
    • Audio 1; “żulik”:(file)
    • Audio 2; “żuliki”:(file)
    • Rhymes: -ulik
    • Syllabification: żu‧lik

    Noun

    żulik m pers (related adjective żulerski)

    1. (derogatory) diminutive of żul

    Declension

    Declension of żulik
    singular plural
    nominative żulik żulicy/żulikowie/żuliki (deprecative)
    genitive żulika żulików
    dative żulikowi żulikom
    accusative żulika żulików
    instrumental żulikiem żulikami
    locative żuliku żulikach
    vocative żuliku żulicy/żulikowie/żuliki (deprecative)
    nouns

    References

    1. ^ Dołęga-Mostowicz, Tadeusz (1937), Znachor [The Quack] (in Polish) (fiction), quoted in NKJP, Warszawa: Wydawnitwa Artystyczne i Filmowe, published 1988, →ISBN

    Further reading

    • żulik in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • żulik in Polish dictionaries at PWN
    • żulik in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
    • “żulik”, in Słownik gramatyczny języka polskiego [Grammatical Dictionary of Polish], 2022
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.