Turkish
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish اوركه (öreke, “distaff”), from Greek ρόκα (róka, “distaff”), ultimately from Italian rocca (“distaff”).
Noun
öreke (definite accusative örekeyi, plural örekeler)
- distaff, rock, a device to which a bundle of fibres are attached for temporary storage, before being spun
- birthing chair, a chair designed to place a woman who is in labor in a position which facilitates childbirth
Declension
Declension of öreke
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
öreke
|
örekeler
|
| definite accusative
|
örekeyi
|
örekeleri
|
| dative
|
örekeye
|
örekelere
|
| locative
|
örekede
|
örekelerde
|
| ablative
|
örekeden
|
örekelerden
|
| genitive
|
örekenin
|
örekelerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
örekem
|
örekelerim
|
| 2nd singular
|
öreken
|
örekelerin
|
| 3rd singular
|
örekesi
|
örekeleri
|
| 1st plural
|
örekemiz
|
örekelerimiz
|
| 2nd plural
|
örekeniz
|
örekeleriniz
|
| 3rd plural
|
örekeleri
|
örekeleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
örekemi
|
örekelerimi
|
| 2nd singular
|
örekeni
|
örekelerini
|
| 3rd singular
|
örekesini
|
örekelerini
|
| 1st plural
|
örekemizi
|
örekelerimizi
|
| 2nd plural
|
örekenizi
|
örekelerinizi
|
| 3rd plural
|
örekelerini
|
örekelerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
örekeme
|
örekelerime
|
| 2nd singular
|
örekene
|
örekelerine
|
| 3rd singular
|
örekesine
|
örekelerine
|
| 1st plural
|
örekemize
|
örekelerimize
|
| 2nd plural
|
örekenize
|
örekelerinize
|
| 3rd plural
|
örekelerine
|
örekelerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
örekemde
|
örekelerimde
|
| 2nd singular
|
örekende
|
örekelerinde
|
| 3rd singular
|
örekesinde
|
örekelerinde
|
| 1st plural
|
örekemizde
|
örekelerimizde
|
| 2nd plural
|
örekenizde
|
örekelerinizde
|
| 3rd plural
|
örekelerinde
|
örekelerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
örekemden
|
örekelerimden
|
| 2nd singular
|
örekenden
|
örekelerinden
|
| 3rd singular
|
örekesinden
|
örekelerinden
|
| 1st plural
|
örekemizden
|
örekelerimizden
|
| 2nd plural
|
örekenizden
|
örekelerinizden
|
| 3rd plural
|
örekelerinden
|
örekelerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
örekemin
|
örekelerimin
|
| 2nd singular
|
örekenin
|
örekelerinin
|
| 3rd singular
|
örekesinin
|
örekelerinin
|
| 1st plural
|
örekemizin
|
örekelerimizin
|
| 2nd plural
|
örekenizin
|
örekelerinizin
|
| 3rd plural
|
örekelerinin
|
örekelerinin
|
|
Derived terms
Further reading
- “öreke”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “öreke”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Çağbayır, Yaşar (2007), “öreke1”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 1, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 3708
- Nişanyan, Sevan (2002–), “öreke”, in Nişanyan Sözlük