éagaoin

Irish

Alternative forms

  • éagcaoin, eugcaoin (obsolete)[1]

Etymology

From Middle Irish écaínid.[2] By surface analysis, éa- +‎ caoin.

Pronunciation

Verb

éagaoin (present analytic éagaoineann, future analytic éagaoinfidh, verbal noun éagaoineadh, past participle éagaointe) (ambitransitive)

  1. to lament, complain (of), moan, bemoan

Conjugation

Conjugation of éagaoin (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present éagaoinim éagaoineann tú;
éagaoinir
éagaoineann sé, sí éagaoinimid; éagaoineann muid éagaoineann sibh éagaoineann siad;
éagaoinid
a éagaoineann; a éagaoineas éagaointear
past d'éagaoin mé; d'éagaoineas /
éagaoin; éagaoineas
d'éagaoin tú; d'éagaoinis /
éagaoin; éagaoinis
d'éagaoin sé, sí /
éagaoin sé, sí
d'éagaoineamar; d'éagaoin muid /
éagaoineamar; éagaoin muid
d'éagaoin sibh; d'éagaoineabhair /
éagaoin sibh;
éagaoineabhair
d'éagaoin siad; d'éagaoineadar /
éagaoin siad; éagaoineadar
a d'éagaoin éagaoineadh;
héagaoineadh
past habitual d'éagaoininn /
éagaoininn
d'éagaointeá /
éagaointeá
d'éagaoineadh sé, sí /
éagaoineadh sé, sí
d'éagaoinimis; d'éagaoineadh muid /
éagaoinimis; éagaoineadh muid
d'éagaoineadh sibh /
éagaoineadh sibh
d'éagaoinidís; d'éagaoineadh siad /
éagaoinidís; éagaoineadh siad
a d'éagaoineadh d'éagaointí /
éagaointí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future éagaoinfidh mé;
éagaoinfead
éagaoinfidh tú;
éagaoinfir
éagaoinfidh sé, sí éagaoinfimid;
éagaoinfidh muid
éagaoinfidh sibh éagaoinfidh siad;
éagaoinfid
a éagaoinfidh; a éagaoinfeas éagaoinfear
conditional d'éagaoinfinn /
éagaoinfinn
d'éagaoinfeá /
éagaoinfeá
d'éagaoinfeadh sé, sí /
éagaoinfeadh sé, sí
d'éagaoinfimis; d'éagaoinfeadh muid /
éagaoinfimis; éagaoinfeadh muid
d'éagaoinfeadh sibh /
éagaoinfeadh sibh
d'éagaoinfidís; d'éagaoinfeadh siad /
éagaoinfidís; éagaoinfeadh siad
a d'éagaoinfeadh d'éagaoinfí /
éagaoinfí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-éagaoine mé;
go n-éagaoinead
go n-éagaoine tú;
go n-éagaoinir
go n-éagaoine sé, sí go n-éagaoinimid;
go n-éagaoine muid
go n-éagaoine sibh go n-éagaoine siad;
go n-éagaoinid
go n-éagaointear
past n-éagaoininn n-éagaointeá n-éagaoineadh sé, sí n-éagaoinimis;
n-éagaoineadh muid
n-éagaoineadh sibh n-éagaoinidís;
n-éagaoineadh siad
n-éagaointí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
éagaoinim éagaoin éagaoineadh sé, sí éagaoinimis éagaoinigí;
éagaoinidh
éagaoinidís éagaointear
past participle éagaointe
verbal noun éagaoineadh

archaic or dialect form
dependent form

Noun

éagaoin f (genitive singular éagaoine)

  1. verbal noun of éagaoin

Mutation

Mutated forms of éagaoin
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
éagaoin n-éagaoin héagaoin not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ éagaoin”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
  2. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “éccaínid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
  3. ^ Finck, F. N. (1899), Die araner mundart [The Aran Dialect] (in German), Zweiter Band: Wörterbuch [Second volume: Dictionary], Marburg: Elwert’sche Verlagsbuchhandlung, page 93
  4. ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, § 138, page 54

Further reading