zwarte

From zwart.

• IPA^(key): /ˈzʋɑr.tə/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: zwar‧te
• Rhymes: -ɑrtə

zwarte

1. inflection of zwart:
   1. masculine/feminine singular attributive
   2. definite neuter singular attributive
   3. plural attributive

zwarte m or f by sense (plural zwarten, no diminutive)

1. a black person, especially a (sub-Saharan) African
   • 1960, Corly Verlooghen, “Een Creool in Holland [A Creole in the Netherlands]”, in Kans op onweer [Chance of thunderstorms]‎^[1], Paramaribo: Drukkerij Srenang, page 37:

     Ik liep voorbij / toen uit het raam / moeder kaik een zwarte / ik met hetzelfde recht / dag blanke

     I walked past / when out of the window / mother lookit a black one / me by the same token / hello white one

2. (history, Belgium) a (fascist) collaborator with the Nazis during World War II, member of the Dietsche Militie - Zwarte Brigade; by extension, a neo-nazi

• (black person): neger, nikker, roetmop

• (antonym(s) of “black person”): blanke

• kleurling
• zwarthemd

• IPA^(key): /ˈzvar.tɛ/
• Rhymes: -artɛ
• Syllabification: zwar‧te

zwarte

1. inflection of zwarty:
   1. neuter nominative/accusative/vocative singular
   2. nonvirile nominative/accusative/vocative plural