zięciowski

Polish

Etymology

From zięć +‎ -owski. First attested in the 1656-1688.[1]

Pronunciation

 
  • IPA(key): /ʑɛɲˈt͡ɕɔf.ski/
  • Rhymes: -ɔfski
  • Syllabification: zię‧ciow‧ski

Adjective

zięciowski (not comparable, no derived adverb)

  1. (relational) son-in-law

Declension

Declension of zięciowski (velar)
singular plural
masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
nominative/vocative zięciowski zięciowska zięciowskie zięciowscy zięciowskie
genitive zięciowskiego zięciowskiej zięciowskiego zięciowskich
dative zięciowskiemu zięciowskiej zięciowskiemu zięciowskim
accusative zięciowskiego zięciowski zięciowską zięciowskie zięciowskich zięciowskie
instrumental zięciowskim zięciowską zięciowskim zięciowskimi
locative zięciowskim zięciowskiej zięciowskim zięciowskich
nouns

References

  1. ^ “*ZIĘCIOWSKI”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 08.04.2011

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.