zawitać

Polish

Etymology

Inherited from Old Polish zawitać. By surface analysis, za- +‎ witać.

Pronunciation

 
  • IPA(key): /zaˈvi.tat͡ɕ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -itat͡ɕ
  • Syllabification: za‧wi‧tać

Verb

zawitać pf

  1. (intransitive, literary) to drop in, to visit, to call by, to arrive [with do (+ genitive)]

Conjugation

Conjugation of zawitać pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zawitać
future tense 1st zawitam zawitamy
2nd zawitasz zawitacie
3rd zawita zawitają
impersonal zawita się
past tense 1st zawitałem,
-(e)m zawitał 		zawitałam,
-(e)m zawitała 		zawitałom,
-(e)m zawitało 		zawitaliśmy,
-(e)śmy zawitali 		zawitałyśmy,
-(e)śmy zawitały
2nd zawitałeś,
-(e)ś zawitał 		zawitałaś,
-(e)ś zawitała 		zawitałoś,
-(e)ś zawitało 		zawitaliście,
-(e)ście zawitali 		zawitałyście,
-(e)ście zawitały
3rd zawitał zawitała zawitało zawitali zawitały
impersonal zawitano
conditional 1st zawitałbym,
bym zawitał 		zawitałabym,
bym zawitała 		zawitałobym,
bym zawitało 		zawitalibyśmy,
byśmy zawitali 		zawitałybyśmy,
byśmy zawitały
2nd zawitałbyś,
byś zawitał 		zawitałabyś,
byś zawitała 		zawitałobyś,
byś zawitało 		zawitalibyście,
byście zawitali 		zawitałybyście,
byście zawitały
3rd zawitałby,
by zawitał 		zawitałaby,
by zawitała 		zawitałoby,
by zawitało 		zawitaliby,
by zawitali 		zawitałyby,
by zawitały
impersonal zawitano by
imperative 1st niech zawitam zawitajmy
2nd zawitaj zawitajcie
3rd niech zawita niech zawitają
anterior adverbial participle zawitawszy
verbal noun zawitanie

Further reading

  • zawitać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zawitać in Polish dictionaries at PWN
  • “*ZAWITAĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 06.10.2009
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.