ydiota
Latin
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [y.diˈoː.ta]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [i.diˈɔː.ta]
- Hyphenation: y‧di‧ō‧ta
Noun
ydiōta m (genitive ydiōtae); first declension
- medieval spelling of idiōta
- 1077, Arnulf of Milan, Gesta Archiepiscoporum Mediolanensium, section 3.17; republished as C. Bethmann, W. Wattenbach, editors, Monumenta Germaniae Historica, Scriptorum, volume 8, 1848, page 22:
- ut ius ecclesiasticum doctor exhibeat ecclesiasticus, non ydiota laycus
- that a doctor of the church may expound ecclesiastical law, and not an ignorant layman
Declension
First-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ydiōta | ydiōtae |
| genitive | ydiōtae | ydiōtārum |
| dative | ydiōtae | ydiōtīs |
| accusative | ydiōtam | ydiōtās |
| ablative | ydiōtā | ydiōtīs |
| vocative | ydiōta | ydiōtae |