yırtmaq

Azerbaijani

Etymology

From Proto-Turkic *yīr-, *yï̄r- (“to split lengthwise; to break, tear”). Possibly a doublet of cırmaq (“to tear apart”). Cognate with Turkish yırtmak, see there for more.

Pronunciation

  • IPA(key): [jɯrtˈmɑχ]
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: yırt‧maq

Verb

yırtmaq

  1. (transitive) to wear out
  2. (transitive) to tear, rend, lacerate

Conjugation

Conjugation of yırtmaq
Positive conjugation
subject non-past participle yırtan
subject past participle yırtmış
subject future definite participle yırtacaq
non-subject future participle (mənim +) yırtacağım (sənin +) yırtacağın (onun +) yırtacağı (bizim +) yırtacağımız (sizin +) yırtacağınız (onların +) yırtacağı or yırtacaqları
non-subject past participle (mənim +) yırtdığım (sənin +) yırtdığın (onun +) yırtdığı (bizim +) yırtdığımız (sizin +) yırtdığınız (onların +) yırtdığı or yırtdıqları
converb yırtıb
general temporal participle yırtanda
participle of intensification yırtdıqca
specific temporal participle yırtarkən
reduplicated participle yırta-yırta
modal participle yırtaraq
infinitive yırtmaq
verbal noun yırtma
singular plural
first second third first second third
indicative present simple yırtıram yırtırsan yırtır yırtırıq yırtırsınız yırtırlar
perfect 1 yırtmışam yırtmısan,
yırtmışsan* 		yırtmışdır yırtmışıq yırtmısınız,
yırtmışsınız* 		yırtmışlar
perfect 2 – yırtıbsan yırtıb(dır) – yırtıbsınız yırtıb(dır)lar
past simple yırtdım yırtdın yırtdı yırtdıq yırtdınız yırtdılar
continuous yırtırdım yırtırdın yırtırdı yırtırdıq yırtırdınız yırtırdılar
perfect yırtmışdım yırtmışdın yırtmışdı yırtmışdıq yırtmışdınız yırtmışdılar
future definite yırtacağam yırtacaqsan, yırtassan yırtacaq yırtacağıq yırtacaqsınız, yırtassız yırtacaqlar
indefinite yırtaram yırtarsan yırtar yırtarıq yırtarsınız yırtarlar
future-in-the-past definite yırtacaqdım yırtacaqdın yırtacaqdı yırtacaqdıq yırtacaqdınız yırtacaqdılar
indefinite yırtardım yırtardın yırtardı yırtardıq yırtardınız yırtardılar
conditional present yırtsam yırtsan yırtsa yırtsaq yırtsanız yırtsalar
past yırtsaydım yırtsaydın yırtsaydı yırtsaydıq yırtsaydınız yırtsaydılar
obligational present yırtmalıyam yırtmalısan yırtmalıdır yırtmalıyıq yırtmalısınız yırtmalıdırlar
past yırtmalıydım yırtmalıydın yırtmalıydı yırtmalıydıq yırtmalıydınız yırtmalıydılar
evidential present yırtırmışam yırtırmışsan yırtırmış yırtırmışıq yırtırmışsınız yırtırmışlar
past yırtıbmışam yırtıbmışsan yırtıbmış yırtıbmışıq yırtıbmışsınız yırtıbmışlar
subjunctive yırtam yırtasan yırta yırtaq yırtasınız yırtalar
hortative yırtasıyam yırtasısan yırtasıdır yırtasıyıq yırtasısınız yırtasıdırlar
imperative yırtım yırt yırtsın yırtaq,
yırtalım* 		yırtın yırtsınlar
Negative conjugation
subject non-past participle yırtmayan
subject past participle yırtmamış
subject future definite participle yırtmayacaq
non-subject future participle (mənim +) yırtmayacağım (sənin +) yırtmayacağın (onun +) yırtmayacağı (bizim +) yırtmayacağımız (sizin +) yırtmayacağınız (onların +) yırtmayacağı or yırtmayacaqları
non-subject participle (mənim +) yırtmadığım (sənin +) yırtmadığın (onun +) yırtmadığı (bizim +) yırtmadığımız (sizin +) yırtmadığınız (onların +) yırtmadığı or yırtmadıqları
converb yırtmayıb
caritive converb yırtmadan
general temporal participle yırtmayanda
participle of intensification yırtmadıqca
specific temporal participle yırtmayarkən
modal participle yırtmayaraq
infinitive yırtmamaq
singular plural
first second third first second third
indicative present simple yırtmıram yırtmırsan yırtmır yırtmırıq yırtmırsınız yırtmırlar
perfect 1 yırtmamışam yırtmamısan,
yırtmamışsan* 		yırtmamış yırtmamışıq yırtmamısınız,
yırtmamışsınız* 		yırtmamışlar
perfect 2 – yırtmayıbsan yırtmayıb(dır) – yırtmayıbsınız yırtmayıb(dır)lar
past simple yırtmadım yırtmadın yırtmadı yırtmadıq yırtmadınız yırtmadılar
continuous yırtmırdım yırtmırdın yırtmırdı yırtmırdıq yırtmırdınız yırtmırdılar
perfect yırtmamışdım yırtmamışdın yırtmamışdı yırtmamışdıq yırtmamışdınız yırtmamışdılar
future definite yırtmayacağam yırtmayacaqsan yırtmayacaq yırtmayacağıq yırtmayacaqsınız yırtmayacaqlar
indefinite yırtmaram yırtmarsan,
yırtmazsan 		yırtmaz yırtmarıq yırtmarsınız, yırtmazsınız yırtmazlar
future-in-the-past definite yırtmayacaqdım yırtmayacaqdın yırtmayacaqdı yırtmayacaqdıq yırtmayacaqdınız yırtmayacaqdılar
indefinite yırtmazdım yırtmazdın yırtmazdı yırtmazdıq yırtmazdınız yırtmazdılar
conditional present yırtmasam yırtmasan yırtmasa yırtmasaq yırtmasanız yırtmasalar
past yırtmasaydım yırtmasaydın yırtmasaydı yırtmasaydıq yırtmasaydınız yırtmasaydılar
obligational present yırtmamalıyam yırtmamalısan yırtmamalı yırtmamalıyıq yırtmamalısınız yırtmamalılar
past yırtmamalıydım yırtmamalıydın yırtmamalıydı yırtmamalıydıq yırtmamalıydınız yırtmamalıydılar
evidential present yırtmayırmışam yırtmayırmışsan yırtmayırmış yırtmayırmışıq yırtmayırmışsınız yırtmayırmışlar
past yırtmayıbmışam yırtmayıbmışsan yırtmayıbmış yırtmayıbmışıq yırtmayıbmışsınız yırtmayıbmışlar
subjunctive yırtmayam yırtmayasan yırtmaya yırtmayaq yırtmayasınız yırtmayalar
hortative yırtmayasıyam yırtmayasısan yırtmayası yırtmayasıyıq yırtmayasısınız yırtmayasılar
imperative yırtmayım yırtma yırtmasın yırtmayaq
yırtmayalım* 		yırtmayın yırtmasınlar
Negative potential conjugation
subject non-past participle yırtammayan
subject future definite participle yırtammayacaq
non-subject participle (mənim +) yırtammadığım (sənin +) yırtammadığın (onun +) yırtammadığı (bizim +) yırtammadığımız (sizin +) yırtammadığınız (onların +) yırtammadığı or yırtammadıqları
converb yırtammayıb
caritive converb yırtammadan
general temporal participle yırtammayanda
participle of intensification yırtammadıqca
specific temporal participle yırtammayarkən
modal participle yırtammayaraq
infinitive yırtammamaq
singular plural
first second third first second third
indicative present simple yırtammıram yırtammırsan yırtammır yırtammırıq yırtammırsınız yırtammırlar
perfect 1 yırtammamışam yırtammamısan,
yırtammamışsan* 		yırtammamışdır yırtammamışıq yırtammamısınız,
yırtammamışsınız* 		yırtammaşmılar
perfect 2 – yırtammayıbsan yırtammayıb(dır) – yırtammayıbsınız yırtammayıb(dır)lar
past simple yırtammadım yırtammadın yırtammadı yırtammadıq yırtammadınız yırtammadılar
continuous yırtammırdım yırtammırdın yırtammırdı yırtammırdıq yırtammırdınız yırtammırdılır
perfect yırtammamışdım yırtammamışdın yırtammamışdı yırtammamışdıq yırtammamışdınız yırtammamışdılar
future definite yırtammayacağam yırtammayacaqsan yırtammayacaq yırtammayacağıq yırtammayacaqsınız yırtammayacaqlar
indefinite yırtammaram yırtammarsan,
yırtammazsan 		yırtammaz yırtammarıq yırtammarsınız,
yırtammazsınız 		yırtammazlar
future-in-the-past definite yırtammayacaqdım yırtammayacaqdın yırtammayacaqdı yırtammayacaqdıq yırtammayacaqdınız yırtammayacaqdılar
indefinite yırtammazdım yırtammazdın yırtammazdı yırtammazdıq yırtammazdınız yırtammazdılar
conditional present yırtammasam yırtammasan yırtammasa yırtammasaq yırtammasanız yırtammasalar
past yırtammasaydım yırtammasaydın yırtammasaydı yırtammasaydıq yırtammasaydınız yırtammasaydılar
subjunctive yırtammayam yırtammayasan yırtammaya yırtammayaq yırtammayasınız yırtammayalar
imperative yırtammayım yırtamma yırtammasın yırtammayaq yırtammayın yırtammasınlar

* dated or highly formal

Derived terms

Crimean Tatar

Etymology

From Proto-Turkic *yīr-.

Verb

yırtmaq

  1. to lacerate
  2. to tear

Conjugation

Conjugation of yırtmaq (Northern)
infinitive yırtmaq non-future participle yırtqan
gerund yırtma future participle yırtacaq
repeated gerund1) yırta way of doing yırtıp
temporal gerund yırtyatırğanda
singular plural
first second third first second third
indicative present simple yırtırman yırtırsıñ yırtır yırtırmız yırtırsız yırtırlar
continuous yırtam yırtasıñ yırta yırtamız yırtasıñız yırtalar
perfect yırtğaman yırtğasıñ yırtğan yırtğamız yırtğasız yırtğanlar
past simple yırttım yırttıñ yırttı yırttıq yırttıñız yırttılar
continuous yırtadım yırtadıñ yırtadı yırtadıq yırtadıñız yırtadılar
future yırtacakman yırtacaksıñ yırtacak yırtacakmız yırtacaksıñız yırtacaklar
conditional yırtsam yırtsañ yırtsa yırtsaq yırtsañız yırtsalar
optative yırtayım yırtasıñ yırta yırtayıq yırtasız yırtalar
imperative – yırt – – yırtın –

1)Only used for repetitions of a verb.

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.