wyzwalacz

Polish

Etymology

From wyzwalać +‎ -acz. First attested in the 16th century.

Pronunciation

IPA^(key): /vɘˈzva.lat͡ʂ/

(Middle Polish) IPA^(key): /vɨˈzvɒ.lɒt͡ʂ/

Audio: (file)
Rhymes: -alat͡ʂ
Syllabification: wy‧zwa‧lacz

Noun

wyzwalacz m pers

(archaic) synonym of wyzwoliciel (“liberator”)

Declension

Declension of wyzwalacz

	singular	plural
nominative	wyzwalacz	wyzwalacze
genitive	wyzwalacza	wyzwalaczów/wyzwalaczy
dative	wyzwalaczowi	wyzwalaczom
accusative	wyzwalacza	wyzwalaczów/wyzwalaczy
instrumental	wyzwalaczem	wyzwalaczami
locative	wyzwalaczu	wyzwalaczach
vocative	wyzwalaczu	wyzwalacze

Noun

wyzwalacz m inan

trigger (device to activate any mechanism)
(databases) trigger (SQL procedure that may be initiated when a record is inserted, updated or deleted)
trigger event

Declension

Declension of wyzwalacz

	singular	plural
nominative	wyzwalacz	wyzwalacze
genitive	wyzwalacza	wyzwalaczów/wyzwalaczy
dative	wyzwalaczowi	wyzwalaczom
accusative	wyzwalacz	wyzwalacze
instrumental	wyzwalaczem	wyzwalaczami
locative	wyzwalaczu	wyzwalaczach
vocative	wyzwalaczu	wyzwalacze

Derived terms

nouns

samowyzwalacz

Related terms

adjectives

wyzwoleńczy
wyzwolicielski
wyzwolony

nouns

wyzwolenie
wyzwoleniec
wyzwolennik
wyzwoliciel
wyzwoliny

Further reading

wyzwalacz in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
wyzwalacz in Polish dictionaries at PWN
wyzwalacz in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego