wysrać

Polish

Etymology

    From wy- + srać.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈvɘ.srat͡ɕ/
    • Rhymes: -ɘsrat͡ɕ
    • Syllabification: wy‧srać

    Verb

    wysrać pf (imperfective wysrywać)

    1. (transitive, reflexive with się, vulgar) to shit out, to drop a deuce, to take a crap

    Conjugation

    Conjugation of wysrać pf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive wysrać
    future tense 1st wysram wysramy
    2nd wysrasz wysracie
    3rd wysra wysrają
    impersonal wysra się
    past tense 1st wysrałem,
    -(e)m wysrał
    wysrałam,
    -(e)m wysrała
    wysrałom,
    -(e)m wysrało
    wysraliśmy,
    -(e)śmy wysrali
    wysrałyśmy,
    -(e)śmy wysrały
    2nd wysrałeś,
    -(e)ś wysrał
    wysrałaś,
    -(e)ś wysrała
    wysrałoś,
    -(e)ś wysrało
    wysraliście,
    -(e)ście wysrali
    wysrałyście,
    -(e)ście wysrały
    3rd wysrał wysrała wysrało wysrali wysrały
    impersonal wysrano
    conditional 1st wysrałbym,
    bym wysrał
    wysrałabym,
    bym wysrała
    wysrałobym,
    bym wysrało
    wysralibyśmy,
    byśmy wysrali
    wysrałybyśmy,
    byśmy wysrały
    2nd wysrałbyś,
    byś wysrał
    wysrałabyś,
    byś wysrała
    wysrałobyś,
    byś wysrało
    wysralibyście,
    byście wysrali
    wysrałybyście,
    byście wysrały
    3rd wysrałby,
    by wysrał
    wysrałaby,
    by wysrała
    wysrałoby,
    by wysrało
    wysraliby,
    by wysrali
    wysrałyby,
    by wysrały
    impersonal wysrano by
    imperative 1st niech wysram wysrajmy
    2nd wysraj wysrajcie
    3rd niech wysra niech wysrają
    passive adjectival participle wysrany wysrana wysrane wysrani wysrane
    anterior adverbial participle wysrawszy
    verbal noun wysranie
    noun

    Further reading

    • wysrać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • wysrać in Polish dictionaries at PWN