wysmarkać

Polish

Etymology

From wy- +‎ smarkać.

Pronunciation

  • IPA(key): /vɘˈsmar.kat͡ɕ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -arkat͡ɕ
  • Syllabification: wy‧smar‧kać

Verb

wysmarkać pf (imperfective wysmarkiwać)

  1. (transitive, colloquial) to blow one's nose
  2. (reflexive with się, colloquial) to blow one's nose

Conjugation

Conjugation of wysmarkać pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive wysmarkać
future tense 1st wysmarkam wysmarkamy
2nd wysmarkasz wysmarkacie
3rd wysmarka wysmarkają
impersonal wysmarka się
past tense 1st wysmarkałem,
-(e)m wysmarkał
wysmarkałam,
-(e)m wysmarkała
wysmarkałom,
-(e)m wysmarkało
wysmarkaliśmy,
-(e)śmy wysmarkali
wysmarkałyśmy,
-(e)śmy wysmarkały
2nd wysmarkałeś,
-(e)ś wysmarkał
wysmarkałaś,
-(e)ś wysmarkała
wysmarkałoś,
-(e)ś wysmarkało
wysmarkaliście,
-(e)ście wysmarkali
wysmarkałyście,
-(e)ście wysmarkały
3rd wysmarkał wysmarkała wysmarkało wysmarkali wysmarkały
impersonal wysmarkano
conditional 1st wysmarkałbym,
bym wysmarkał
wysmarkałabym,
bym wysmarkała
wysmarkałobym,
bym wysmarkało
wysmarkalibyśmy,
byśmy wysmarkali
wysmarkałybyśmy,
byśmy wysmarkały
2nd wysmarkałbyś,
byś wysmarkał
wysmarkałabyś,
byś wysmarkała
wysmarkałobyś,
byś wysmarkało
wysmarkalibyście,
byście wysmarkali
wysmarkałybyście,
byście wysmarkały
3rd wysmarkałby,
by wysmarkał
wysmarkałaby,
by wysmarkała
wysmarkałoby,
by wysmarkało
wysmarkaliby,
by wysmarkali
wysmarkałyby,
by wysmarkały
impersonal wysmarkano by
imperative 1st niech wysmarkam wysmarkajmy
2nd wysmarkaj wysmarkajcie
3rd niech wysmarka niech wysmarkają
passive adjectival participle wysmarkany wysmarkana wysmarkane wysmarkani wysmarkane
anterior adverbial participle wysmarkawszy
verbal noun wysmarkanie

Further reading

  • wysmarkać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • wysmarkać in Polish dictionaries at PWN