wyniknąć

Polish

Etymology

Etymology tree
Proto-Indo-European *úd
Proto-Balto-Slavic *ū́
Proto-Slavic *vy-
Old Polish wy-
Polish wy-
Proto-Indo-European *h₁en-?
Proto-Indo-European *ní
Proto-Indo-European *h₃ekʷ-
Proto-Indo-European *nih₃kʷo-
Proto-Slavic *nĩcь
Proto-Indo-European *-né-der.
Proto-Slavic *-nǫti
Proto-Slavic *niknǫti
Polish niknąć
Polish wyniknąć

    From wy- + niknąć.

    Pronunciation

    • IPA(key): /vɘˈɲik.nɔɲt͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -iknɔɲt͡ɕ
    • Syllabification: wy‧nik‧nąć

    Verb

    wyniknąć pf (imperfective wynikać)

    1. (intransitive) to ensue, to result, to follow, to stem [with z (+ genitive) ‘from something’]

    Conjugation

    Conjugation of wyniknąć pf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive wyniknąć
    future tense 1st wyniknę wynikniemy
    2nd wynikniesz wynikniecie
    3rd wyniknie wynikną
    impersonal wyniknie się
    past tense 1st wynikłem,
    -(e)m wynikł     		wynikłam,
    -(e)m wynikła     		wynikłom,
    -(e)m wynikło     		wynikliśmy,
    -(e)śmy wynikli     		wynikłyśmy,
    -(e)śmy wynikły
    2nd wynikłeś,
    -(e)ś wynikł     		wynikłaś,
    -(e)ś wynikła     		wynikłoś,
    -(e)ś wynikło     		wynikliście,
    -(e)ście wynikli     		wynikłyście,
    -(e)ście wynikły
    3rd wynikł wynikła wynikło wynikli wynikły
    impersonal wyniknięto
    conditional 1st wynikłbym,
    bym wynikł     		wynikłabym,
    bym wynikła     		wynikłobym,
    bym wynikło     		wyniklibyśmy,
    byśmy wynikli     		wynikłybyśmy,
    byśmy wynikły
    2nd wynikłbyś,
    byś wynikł     		wynikłabyś,
    byś wynikła     		wynikłobyś,
    byś wynikło     		wyniklibyście,
    byście wynikli     		wynikłybyście,
    byście wynikły
    3rd wynikłby,
    by wynikł     		wynikłaby,
    by wynikła     		wynikłoby,
    by wynikło     		wynikliby,
    by wynikli     		wynikłyby,
    by wynikły
    impersonal wyniknięto by
    imperative 1st niech wyniknę wyniknijmy
    2nd wyniknij wyniknijcie
    3rd niech wyniknie niech wynikną
    anterior adverbial participle wynikłszy
    verbal noun wyniknięcie

    or:

    Conjugation of wyniknąć pf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive wyniknąć
    future tense 1st wyniknę wynikniemy
    2nd wynikniesz wynikniecie
    3rd wyniknie wynikną
    impersonal wyniknie się
    past tense 1st wyniknąłem,
    -(e)m wyniknął     		wyniknęłam,
    -(e)m wyniknęła     		wyniknęłom,
    -(e)m wyniknęło     		wyniknęliśmy,
    -(e)śmy wyniknęli     		wyniknęłyśmy,
    -(e)śmy wyniknęły
    2nd wyniknąłeś,
    -(e)ś wyniknął     		wyniknęłaś,
    -(e)ś wyniknęła     		wyniknęłoś,
    -(e)ś wyniknęło     		wyniknęliście,
    -(e)ście wyniknęli     		wyniknęłyście,
    -(e)ście wyniknęły
    3rd wyniknął wyniknęła wyniknęło wyniknęli wyniknęły
    impersonal wyniknięto
    conditional 1st wyniknąłbym,
    bym wyniknął     		wyniknęłabym,
    bym wyniknęła     		wyniknęłobym,
    bym wyniknęło     		wyniknęlibyśmy,
    byśmy wyniknęli     		wyniknęłybyśmy,
    byśmy wyniknęły
    2nd wyniknąłbyś,
    byś wyniknął     		wyniknęłabyś,
    byś wyniknęła     		wyniknęłobyś,
    byś wyniknęło     		wyniknęlibyście,
    byście wyniknęli     		wyniknęłybyście,
    byście wyniknęły
    3rd wyniknąłby,
    by wyniknął     		wyniknęłaby,
    by wyniknęła     		wyniknęłoby,
    by wyniknęło     		wyniknęliby,
    by wyniknęli     		wyniknęłyby,
    by wyniknęły
    impersonal wyniknięto by
    imperative 1st niech wyniknę wyniknijmy
    2nd wyniknij wyniknijcie
    3rd niech wyniknie niech wynikną
    anterior adverbial participle wyniknąwszy
    verbal noun wyniknięcie

    Derived terms

    adjective
    noun

    Further reading

    • wyniknąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • wyniknąć in Polish dictionaries at PWN
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.