wymagać

Polish

Etymology

    From wymóc + -ać. First attested in the 16th century.[1]

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /vɘˈma.ɡat͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aɡat͡ɕ
    • Syllabification: wy‧ma‧gać

    Verb

    wymagać impf

    1. (transitive) to require (naturally to demand (something) as indispensable; to need, to call for as necessary) [with genitive]
      On wymaga dobrej pracy.He demands a good job.
    2. (transitive) to require, to demand (to deem as necessary and ask for strongly) [with genitive ‘something’ and od (+ genitive) ‘from whom’ and żeby (+ infinitive or past-tense clause) ‘to do what’]
      Wymagam od pracowników punktualności.I require punctuality from the staff.
    3. (transitive) to require, to demand (i.e. of a situation, to force) [with genitive ‘something’ and od (+ genitive) ‘from whom’ and żeby (+ infinitive or past-tense clause) ‘to do what’]
      Wymaga to szczegółowej analizy.This requires detailed analysis.

    Conjugation

    Conjugation of wymagać impf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive wymagać
    present tense 1st wymagam wymagamy
    2nd wymagasz wymagacie
    3rd wymaga wymagają
    impersonal wymaga się
    past tense 1st wymagałem,
    -(e)m wymagał
    wymagałam,
    -(e)m wymagała
    wymagałom,
    -(e)m wymagało
    wymagaliśmy,
    -(e)śmy wymagali
    wymagałyśmy,
    -(e)śmy wymagały
    2nd wymagałeś,
    -(e)ś wymagał
    wymagałaś,
    -(e)ś wymagała
    wymagałoś,
    -(e)ś wymagało
    wymagaliście,
    -(e)ście wymagali
    wymagałyście,
    -(e)ście wymagały
    3rd wymagał wymagała wymagało wymagali wymagały
    impersonal wymagano
    future tense 1st będę wymagał,
    będę wymagać
    będę wymagała,
    będę wymagać
    będę wymagało,
    będę wymagać
    będziemy wymagali,
    będziemy wymagać
    będziemy wymagały,
    będziemy wymagać
    2nd będziesz wymagał,
    będziesz wymagać
    będziesz wymagała,
    będziesz wymagać
    będziesz wymagało,
    będziesz wymagać
    będziecie wymagali,
    będziecie wymagać
    będziecie wymagały,
    będziecie wymagać
    3rd będzie wymagał,
    będzie wymagać
    będzie wymagała,
    będzie wymagać
    będzie wymagało,
    będzie wymagać
    będą wymagali,
    będą wymagać
    będą wymagały,
    będą wymagać
    impersonal będzie wymagać się
    conditional 1st wymagałbym,
    bym wymagał
    wymagałabym,
    bym wymagała
    wymagałobym,
    bym wymagało
    wymagalibyśmy,
    byśmy wymagali
    wymagałybyśmy,
    byśmy wymagały
    2nd wymagałbyś,
    byś wymagał
    wymagałabyś,
    byś wymagała
    wymagałobyś,
    byś wymagało
    wymagalibyście,
    byście wymagali
    wymagałybyście,
    byście wymagały
    3rd wymagałby,
    by wymagał
    wymagałaby,
    by wymagała
    wymagałoby,
    by wymagało
    wymagaliby,
    by wymagali
    wymagałyby,
    by wymagały
    impersonal wymagano by
    imperative 1st niech wymagam wymagajmy
    2nd wymagaj wymagajcie
    3rd niech wymaga niech wymagają
    active adjectival participle wymagający wymagająca wymagające wymagający wymagające
    passive adjectival participle wymagany wymagana wymagane wymagani wymagane
    contemporary adverbial participle wymagając
    verbal noun wymaganie

    Derived terms

    adjectives
    phrases
    • ta zniewaga krwi wymaga
    verbs
    • wymagać komentarza impf
    nouns

    Trivia

    According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), wymagać is one of the most used words in Polish, appearing 30 times in scientific texts, 10 times in news, 50 times in essays, 11 times in fiction, and 8 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 109 times, making it the 576th most common word in a corpus of 500,000 words.[2]

    References

    1. ^ Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “wymagać”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
    2. ^ Ida Kurcz (1990), “wymagać”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 2, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 700

    Further reading