wizdrubo
Old High German
Etymology
Noun
wīȥdrūbo m
Declension
| case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | wīȥdrūbo | wīȥdrūbon, wīȥdrūbun |
| accusative | wīȥdrūbon, wīȥdrūbun | wīȥdrūbon, wīȥdrūbun |
| genitive | wīȥdrūben, wīȥdrūbin | wīȥdrūbōno |
| dative | wīȥdrūben, wīȥdrūbin | wīȥdrūbōm, wīȥdrūbōn |
References
- Köbler, Gerhard (2014), Althochdeutsches Wörterbuch[1] (in German), 6th edition