winthruvo
Old Dutch
Etymology
From wīn (“wine”) + thrūvo (“grape”).
Noun
wīnthrūvo m
Inflection
Declension of wīnthrūvo (masculine an-stem noun)
| case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | wīnthrūvo | wīnthrūvon |
| accusative | wīnthrūvon | wīnthrūvon |
| genitive | wīnthrūvin | wīnthrūvono |
| dative | wīnthrūvin | wīnthrūvon |
Descendants
- Middle Dutch: wijndruve
- Dutch: wijndruif
References
- “wīnthrūvo”, in Oudnederlands Woordenboek, 2012