wijd

Dutch

Etymology 1

    From Middle Dutch wijt, from Old Dutch wīdo, from Proto-Germanic *wīdaz. Compare Low German wied, West Frisian wiid, German weit, English wide, Danish vid.

    Pronunciation

    • Audio:(file)

    Adjective

    wijd (comparative wijder, superlative wijdst)

    1. wide, outstretched, far apart
      Synonym: ver uit elkaar
    2. wide, vast, expansive, over a large surface
      Synonyms: uitgestrekt, open
    3. far
      Synonym: ver
    4. in many places, widely
    Declension
    Declension of wijd
    uninflected wijd
    inflected wijde
    comparative wijder
    positive comparative superlative
    predicative/adverbial wijd wijder het wijdst
    het wijdste
    indefinite m./f. sing. wijde wijdere wijdste
    n. sing. wijd wijder wijdste
    plural wijde wijdere wijdste
    definite wijde wijdere wijdste
    partitive wijds wijders —
    Derived terms
    Descendants
    • Afrikaans: wyd
    • Negerhollands: wiet, wit, wied

    Etymology 2

    Verb

    wijd

    1. inflection of wijden:
      1. first-person singular present indicative
      2. (in case of inversion) second-person singular present indicative
      3. imperative
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.