wichrzycielski
Polish
Etymology
From wichrzyciel + -ski.
Pronunciation
- IPA(key): /vi.xʂɘˈt͡ɕɛl.ski/
Audio: (file) - Rhymes: -ɛlski
- Syllabification: wi‧chrzy‧ciel‧ski
Adjective
wichrzycielski (not comparable, no derived adverb)
- (relational) instigator, rabble-rouser; instigatory, rabble-rousing, factious
Declension
Declension of wichrzycielski (velar)
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
wichrzycielski | wichrzycielska | wichrzycielskie | wichrzycielscy | wichrzycielskie | |
| genitive | wichrzycielskiego | wichrzycielskiej | wichrzycielskiego | wichrzycielskich | ||
| dative | wichrzycielskiemu | wichrzycielskiej | wichrzycielskiemu | wichrzycielskim | ||
| accusative | wichrzycielskiego | wichrzycielski | wichrzycielską | wichrzycielskie | wichrzycielskich | wichrzycielskie |
| instrumental | wichrzycielskim | wichrzycielską | wichrzycielskim | wichrzycielskimi | ||
| locative | wichrzycielskim | wichrzycielskiej | wichrzycielskim | wichrzycielskich | ||
Related terms
nouns
verbs
- wichrzyć impf
Further reading
- wichrzycielski in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- wichrzycielski in Polish dictionaries at PWN