wegstemmen

Dutch

Etymology

Compound of weg +‎ stemmen.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈʋɛxˌstɛ.mə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: weg‧stem‧men

Verb

wegstemmen

  1. (transitive) to vote out, to reject, to vote away
    Het bestuur is tijdens de ledenvergadering weggestemd.
    The board has been voted out by the members in an assembly.

Conjugation

Conjugation of wegstemmen (weak, separable)
infinitive wegstemmen
past singular stemde weg
past participle weggestemd
infinitive wegstemmen
gerund wegstemmen n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular stem weg stemde weg wegstem wegstemde
2nd person sing. (jij) stemt weg, stem weg2 stemde weg wegstemt wegstemde
2nd person sing. (u) stemt weg stemde weg wegstemt wegstemde
2nd person sing. (gij) stemt weg stemde weg wegstemt wegstemde
3rd person singular stemt weg stemde weg wegstemt wegstemde
plural stemmen weg stemden weg wegstemmen wegstemden
subjunctive sing.1 stemme weg stemde weg wegstemme wegstemde
subjunctive plur.1 stemmen weg stemden weg wegstemmen wegstemden
imperative sing. stem weg
imperative plur.1 stemt weg
participles wegstemmend weggestemd
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Derived terms

  • wegstemming
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.