vysvedčenie
Slovak
Etymology
Inherited from Old Slovak vysvedčenie, a gerund of vysvedčiť (“to confirm, to attest”).
Pronunciation
- IPA(key): /visvet͡ʃːeɲɪ̯e/, [ˈʋisʋet͡ʃːeɲɪ̯e]
- Rhymes: -eɲɪ̯e
- Hyphenation: vy‧sved‧če‧nie
Noun
vysvedčenie n
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | vysvedčenie | vysvedčenia |
| genitive | vysvedčenia | vysvedčení |
| dative | vysvedčeniu | vysvedčeniam |
| accusative | vysvedčenie | vysvedčenia |
| locative | vysvedčení | vysvedčeniach |
| instrumental | vysvedčením | vysvedčeniami |
Further reading
- “vysvedčenie”, in Slovníkový portál Jazykovedného ústavu Ľ. Štúra SAV [Dictionary portal of the Ľ. Štúr Institute of Linguistics, Slovak Academy of Science] (in Slovak), https://slovnik.juls.savba.sk, 2003–2026