vilk
See also: Vilk
Estonian
Noun
vilk (genitive vilgu, partitive vilku)
Declension
| Declension of vilk (ÕS type 22e/riik, k-g gradation) | |||
|---|---|---|---|
| singular | plural | ||
| nominative | vilk | vilgud | |
| accusative | nom. | ||
| gen. | vilgu | ||
| genitive | vilkude | ||
| partitive | vilku | vilke vilkusid | |
| illative | vilku vilgusse |
vilkudesse vilgesse | |
| inessive | vilgus | vilkudes vilges | |
| elative | vilgust | vilkudest vilgest | |
| allative | vilgule | vilkudele vilgele | |
| adessive | vilgul | vilkudel vilgel | |
| ablative | vilgult | vilkudelt vilgelt | |
| translative | vilguks | vilkudeks vilgeks | |
| terminative | vilguni | vilkudeni | |
| essive | vilguna | vilkudena | |
| abessive | vilguta | vilkudeta | |
| comitative | vilguga | vilkudega | |
Lithuanian
Alternative forms
Etymology 1
Verb
vilk
- second-person singular imperative of vilkti
Etymology 2
Verb
vilk
- second-person singular imperative of vilti