viaticus

Latin

Etymology

    From via (road, path) +‎ -āticus (adjective-forming suffix).

    Pronunciation

    Adjective

    viāticus (feminine viātica, neuter viāticum); first/second-declension adjective

    1. Pertaining to traveling or a journey.

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative viāticus viātica viāticum viāticī viāticae viātica
    genitive viāticī viāticae viāticī viāticōrum viāticārum viāticōrum
    dative viāticō viāticae viāticō viāticīs
    accusative viāticum viāticam viāticum viāticōs viāticās viātica
    ablative viāticō viāticā viāticō viāticīs
    vocative viātice viātica viāticum viāticī viāticae viātica

    Derived terms

    Descendants

    • English: viatic

    Adjective

    viāticus (feminine viātica, neuter viāticum); first/second-declension adjective

    1. A ride; a journey or a trip in a vehicle, on an animal/object, etc.

    Declension

    Second-declension noun.

    References