vereenigen

Dutch

Verb

vereenigen

  1. obsolete spelling of verenigen

Conjugation

Conjugation of vereenigen (weak, prefixed)
infinitive vereenigen
past singular vereenigde
past participle vereenigd
infinitive vereenigen
gerund vereenigen n
present tense past tense
1st person singular vereenig vereenigde
2nd person sing. (jij) vereenigt, vereenig2 vereenigde
2nd person sing. (u) vereenigt vereenigde
2nd person sing. (gij) vereenigt vereenigde
3rd person singular vereenigt vereenigde
plural vereenigen vereenigden
subjunctive sing.1 vereenige vereenigde
subjunctive plur.1 vereenigen vereenigden
imperative sing. vereenig
imperative plur.1 vereenigt
participles vereenigend vereenigd
1) Archaic. 2) In case of inversion.
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.