velitatus
Latin
Etymology
Perfect active participle of vēlitor.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [weː.lɪˈtaː.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ve.liˈtaː.tus]
Participle
vēlitātus (feminine vēlitāta, neuter vēlitātum); first/second-declension participle
- having skirmished
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | vēlitātus | vēlitāta | vēlitātum | vēlitātī | vēlitātae | vēlitāta | |
| genitive | vēlitātī | vēlitātae | vēlitātī | vēlitātōrum | vēlitātārum | vēlitātōrum | |
| dative | vēlitātō | vēlitātae | vēlitātō | vēlitātīs | |||
| accusative | vēlitātum | vēlitātam | vēlitātum | vēlitātōs | vēlitātās | vēlitāta | |
| ablative | vēlitātō | vēlitātā | vēlitātō | vēlitātīs | |||
| vocative | vēlitāte | vēlitāta | vēlitātum | vēlitātī | vēlitātae | vēlitāta | |