velin

Catalan

Verb

velin

  1. inflection of velar:
    1. third-person plural present subjunctive
    2. third-person plural imperative

Romanian

Etymology

Borrowed from French vélin.

Pronunciation

  • IPA(key): /veˈlin/

Adjective

velin m or n (feminine singular velină, masculine plural velini, feminine/neuter plural veline)

  1. (attributive) vellum (a writing paper of very high quality)

Declension

Declension of velin
singular plural
masculine neuter feminine masculine neuter feminine
nominative-
accusative
indefinite velin velină velini veline
definite velinul velina velinii velinele
genitive-
dative
indefinite velin veline velini veline
definite velinului velinei velinilor velinelor

Derived terms

Further reading