velge
Middle Dutch
Etymology
From Old Dutch *felga, from Proto-Germanic *felgō.
Noun
velge f
- rim (of a wheel)
Inflection
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | velge | velgen |
| accusative | velge | velgen |
| genitive | velge, velgen | velgen |
| dative | velge, velgen | velgen |
Descendants
Further reading
- Verwijs, E.; Verdam, J. (1885–1929), “velge”, in Middelnederlandsch Woordenboek, The Hague: Martinus Nijhoff, →ISBN
Norwegian Bokmål
Etymology
From Danish vælge, from Old Norse velja.
Verb
velge (imperative velg, present tense velger, passive velges, simple past valgte, past participle valgt, present participle velgende)
Derived terms
- folkevalgt
- gjenvelge
- utvalgt
- velger (noun)
Related terms
References
- “velge” in The Bokmål Dictionary.