veigrunarorð
Icelandic
Etymology
veigrun (“reluctance”) + orð (“word”)
Pronunciation
- IPA(key): /ˈveiːɣrʏnarˌɔrð/
Noun
veigrunarorð n (genitive singular veigrunarorðs, nominative plural veigrunarorð)
- (linguistics) euphemism (word used to avoid another word that is considered too blunt or vulgar)
- Synonyms: fegrunarheiti n, skrautyrði n, skrauthvörf n pl
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | veigrunarorð | veigrunarorðið | veigrunarorð | veigrunarorðin |
| accusative | veigrunarorð | veigrunarorðið | veigrunarorð | veigrunarorðin |
| dative | veigrunarorði | veigrunarorðinu | veigrunarorðum | veigrunarorðunum |
| genitive | veigrunarorðs | veigrunarorðsins | veigrunarorða | veigrunarorðanna |