veigrunarorð

Icelandic

Etymology

veigrun (reluctance) +‎ orð (word)

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈveiːɣrʏnarˌɔrð/

Noun

veigrunarorð n (genitive singular veigrunarorðs, nominative plural veigrunarorð)

  1. (linguistics) euphemism (word used to avoid another word that is considered too blunt or vulgar)
    Synonyms: fegrunarheiti n, skrautyrði n, skrauthvörf n pl

Declension

Declension of veigrunarorð (neuter)
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative veigrunarorð veigrunarorðið veigrunarorð veigrunarorðin
accusative veigrunarorð veigrunarorðið veigrunarorð veigrunarorðin
dative veigrunarorði veigrunarorðinu veigrunarorðum veigrunarorðunum
genitive veigrunarorðs veigrunarorðsins veigrunarorða veigrunarorðanna