vallfart
Swedish
Etymology
Borrowed from German Wallfahrt. First attested in 1620.
Noun
vallfart c
- a pilgrimage
- Synonyms: vallfärd, pilgrimsfärd
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | vallfart | vallfarts |
| definite | vallfarten | vallfartens | |
| plural | indefinite | vallfarter | vallfarters |
| definite | vallfarterna | vallfarternas |