uzasadnić

Polish

Etymology

From u- +‎ zasadny +‎ -ić.

Pronunciation

  • IPA(key): /u.zaˈsad.ɲit͡ɕ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -adɲit͡ɕ
  • Syllabification: u‧za‧sad‧nić

Verb

uzasadnić pf (imperfective uzasadniać)

  1. (transitive) to justify, to legitimise, to validate, to substantiate

Conjugation

Conjugation of uzasadnić pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive uzasadnić
future tense 1st uzasadnię uzasadnimy
2nd uzasadnisz uzasadnicie
3rd uzasadni uzasadnią
impersonal uzasadni się
past tense 1st uzasadniłem,
-(e)m uzasadnił
uzasadniłam,
-(e)m uzasadniła
uzasadniłom,
-(e)m uzasadniło
uzasadniliśmy,
-(e)śmy uzasadnili
uzasadniłyśmy,
-(e)śmy uzasadniły
2nd uzasadniłeś,
-(e)ś uzasadnił
uzasadniłaś,
-(e)ś uzasadniła
uzasadniłoś,
-(e)ś uzasadniło
uzasadniliście,
-(e)ście uzasadnili
uzasadniłyście,
-(e)ście uzasadniły
3rd uzasadnił uzasadniła uzasadniło uzasadnili uzasadniły
impersonal uzasadniono
conditional 1st uzasadniłbym,
bym uzasadnił
uzasadniłabym,
bym uzasadniła
uzasadniłobym,
bym uzasadniło
uzasadnilibyśmy,
byśmy uzasadnili
uzasadniłybyśmy,
byśmy uzasadniły
2nd uzasadniłbyś,
byś uzasadnił
uzasadniłabyś,
byś uzasadniła
uzasadniłobyś,
byś uzasadniło
uzasadnilibyście,
byście uzasadnili
uzasadniłybyście,
byście uzasadniły
3rd uzasadniłby,
by uzasadnił
uzasadniłaby,
by uzasadniła
uzasadniłoby,
by uzasadniło
uzasadniliby,
by uzasadnili
uzasadniłyby,
by uzasadniły
impersonal uzasadniono by
imperative 1st niech uzasadnię uzasadnijmy
2nd uzasadnij uzasadnijcie
3rd niech uzasadni niech uzasadnią
passive adjectival participle uzasadniony uzasadniona uzasadnione uzasadnieni uzasadnione
anterior adverbial participle uzasadniwszy
verbal noun uzasadnienie

Further reading

  • uzasadnić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • uzasadnić in Polish dictionaries at PWN