urscaoil
Irish
Etymology
Verb
urscaoil (present analytic urscaoileann, future analytic urscaoilfidh, verbal noun urscaoileadh, past participle urscaoilte)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | urscaoilim | urscaoileann tú; urscaoilir† |
urscaoileann sé, sí | urscaoilimid; urscaoileann muid | urscaoileann sibh | urscaoileann siad; urscaoilid† |
a urscaoileann; a urscaoileas | urscaoiltear |
| past | d'urscaoil mé; d'urscaoileas / urscaoil mé‡; urscaoileas‡ |
d'urscaoil tú; d'urscaoilis / urscaoil tú‡; urscaoilis‡ |
d'urscaoil sé, sí / urscaoil sé, sí‡ |
d'urscaoileamar; d'urscaoil muid / urscaoileamar‡; urscaoil muid‡ |
d'urscaoil sibh; d'urscaoileabhair / urscaoil sibh‡; urscaoileabhair‡ |
d'urscaoil siad; d'urscaoileadar / urscaoil siad‡; urscaoileadar‡ |
a d'urscaoil | urscaoileadh; hurscaoileadh† |
| past habitual | d'urscaoilinn / urscaoilinn‡ |
d'urscaoilteá / urscaoilteᇠ|
d'urscaoileadh sé, sí / urscaoileadh sé, sí‡ |
d'urscaoilimis; d'urscaoileadh muid / urscaoilimis‡; urscaoileadh muid‡ |
d'urscaoileadh sibh / urscaoileadh sibh‡ |
d'urscaoilidís; d'urscaoileadh siad / urscaoilidís‡; urscaoileadh siad‡ |
a d'urscaoileadh | d'urscaoiltí / urscaoiltí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | urscaoilfidh mé; urscaoilfead |
urscaoilfidh tú; urscaoilfir† |
urscaoilfidh sé, sí | urscaoilfimid; urscaoilfidh muid |
urscaoilfidh sibh | urscaoilfidh siad; urscaoilfid† |
a urscaoilfidh; a urscaoilfeas | urscaoilfear |
| conditional | d'urscaoilfinn / urscaoilfinn‡ |
d'urscaoilfeá / urscaoilfeᇠ|
d'urscaoilfeadh sé, sí / urscaoilfeadh sé, sí‡ |
d'urscaoilfimis; d'urscaoilfeadh muid / urscaoilfimis‡; urscaoilfeadh muid‡ |
d'urscaoilfeadh sibh / urscaoilfeadh sibh‡ |
d'urscaoilfidís; d'urscaoilfeadh siad / urscaoilfidís‡; urscaoilfeadh siad‡ |
a d'urscaoilfeadh | d'urscaoilfí / urscaoilfí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-urscaoile mé; go n-urscaoilead† |
go n-urscaoile tú; go n-urscaoilir† |
go n-urscaoile sé, sí | go n-urscaoilimid; go n-urscaoile muid |
go n-urscaoile sibh | go n-urscaoile siad; go n-urscaoilid† |
— | go n-urscaoiltear |
| past | dá n-urscaoilinn | dá n-urscaoilteá | dá n-urscaoileadh sé, sí | dá n-urscaoilimis; dá n-urscaoileadh muid |
dá n-urscaoileadh sibh | dá n-urscaoilidís; dá n-urscaoileadh siad |
— | dá n-urscaoiltí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | urscaoilim | urscaoil | urscaoileadh sé, sí | urscaoilimis | urscaoiligí; urscaoilidh† |
urscaoilidís | — | urscaoiltear |
| past participle | urscaoilte | |||||||
| verbal noun | urscaoileadh | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Derived terms
- neamh-urscaoilte (“undischarged”)
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| urscaoil | n-urscaoil | hurscaoil | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “urscaoil”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- “cashier”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026