unitas

Latin

Etymology

    From ūnus (one) +‎ -tās.

    Pronunciation

    Noun

    ūnitās f (genitive ūnitātis); third declension

    1. oneness, unity; state of being one or undivided
    2. sameness, uniformity
    3. agreement, concord

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative ūnitās ūnitātēs
    genitive ūnitātis ūnitātum
    dative ūnitātī ūnitātibus
    accusative ūnitātem ūnitātēs
    ablative ūnitāte ūnitātibus
    vocative ūnitās ūnitātēs

    Descendants

    • Catalan: unitat
    • Corsican: unità
    • English: unity, unit
    • Old French: unité
    • German: Einheit (calque)
    • Galician: unidade
    • Irish: aonad (calque)
    • Italian: unità
    • Portuguese: unidade
    • Romanian: unitate
    • Old Spanish: unidad, undad
    • Sicilian: unità, unitati

    References

    • unitas”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • unitas”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.

    Lithuanian

    Pronunciation

    • IPA(key): [ʊˈnʲɪtɐs]
    • Hyphenation: u‧ni‧tas

    Noun

    uni̇̀tas m (plural uni̇̀tai, feminine uni̇̀tė) stress pattern 2

    1. (Catholicism) Uniate, Eastern Catholic
      Hypernym: katali̇̀kas

    Declension

    Declension of uni̇̀tas
    singular
    (vienaskaita)
    plural
    (daugiskaita)
    nominative (vardininkas) uni̇̀tas uni̇̀tai
    genitive (kilmininkas) uni̇̀to uni̇̀tų
    dative (naudininkas) uni̇̀tui uni̇̀tams
    accusative (galininkas) uni̇̀tą unitùs
    instrumental (įnagininkas) unitù uni̇̀tais
    locative (vietininkas) unitè uni̇̀tuose
    vocative (šauksmininkas) uni̇̀te uni̇̀tai

    Further reading