unicitas

Latin

Etymology

From ūnicus +‎ -tās.

Noun

ūnicitās f (genitive ūnicitātis); third declension

  1. uniqueness

Declension

Third-declension noun.

singular plural
nominative ūnicitās ūnicitātēs
genitive ūnicitātis ūnicitātum
dative ūnicitātī ūnicitātibus
accusative ūnicitātem ūnicitātēs
ablative ūnicitāte ūnicitātibus
vocative ūnicitās ūnicitātēs

Descendants

  • English: unicity
  • French: unicité
  • Galician: unicidade
  • Italian: unicità
  • Occitan: unicitat
  • Portuguese: unicidade
  • Spanish: unicidad