ulicznik

Polish

Etymology

Etymology tree
Proto-Indo-European *h₂ewlós
Proto-Balto-Slavic *aul-
Proto-Slavic *ula
Proto-Indo-European *-h₂
Proto-Indo-European *-ih₂
Proto-Balto-Slavic *-kas
Proto-Slavic *-ica
Proto-Slavic *ùlica
Old Polish ulica
Polish ulica
Proto-Slavic *-nъ
Proto-Indo-European *-eykos
Proto-Balto-Slavic *-eikas
Proto-Slavic *-ikъ
Proto-Slavic *-nikъ
Old Polish -nik
Polish -nik
Polish ulicznik

    From ulica + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /uˈlit͡ʂ.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡ʂɲik
    • Syllabification: u‧licz‧nik

    Noun

    ulicznik m pers (female equivalent ulicznica)

    1. (colloquial, derogatory) urchin, guttersnipe, mudlark
      Synonyms: see Thesaurus:urwis

    Declension

    Declension of ulicznik
    singular plural
    nominative ulicznik ulicznicy/uliczniki (deprecative)
    genitive ulicznika uliczników
    dative ulicznikowi ulicznikom
    accusative ulicznika uliczników
    instrumental ulicznikiem ulicznikami
    locative uliczniku ulicznikach
    vocative uliczniku ulicznicy

    Further reading

    • ulicznik in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • ulicznik in Polish dictionaries at PWN
    • Piotr Fliciński, Stanisław Wójtowicz, editors (2007), “ulicznik”, in Hip-Hop Słownik, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, →ISBN, page 184
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.