ukrajowić

Polish

Etymology

From u- +‎ krajowy +‎ -ić.

Pronunciation

  • IPA(key): /u.kraˈjɔ.vit͡ɕ/
  • Rhymes: -ɔvit͡ɕ
  • Syllabification: u‧kra‧jo‧wić

Verb

ukrajowić pf

  1. (transitive, dated) to nationalize (to make a private asset public) [with accusative ‘what’]
    Synonyms: unarodowić, upaństwowić, znacjonalizować

Conjugation

Conjugation of ukrajowić pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive ukrajowić
future tense 1st ukrajowię ukrajowimy
2nd ukrajowisz ukrajowicie
3rd ukrajowi ukrajowią
impersonal ukrajowi się
past tense 1st ukrajowiłem,
-(e)m ukrajowił
ukrajowiłam,
-(e)m ukrajowiła
ukrajowiłom,
-(e)m ukrajowiło
ukrajowiliśmy,
-(e)śmy ukrajowili
ukrajowiłyśmy,
-(e)śmy ukrajowiły
2nd ukrajowiłeś,
-(e)ś ukrajowił
ukrajowiłaś,
-(e)ś ukrajowiła
ukrajowiłoś,
-(e)ś ukrajowiło
ukrajowiliście,
-(e)ście ukrajowili
ukrajowiłyście,
-(e)ście ukrajowiły
3rd ukrajowił ukrajowiła ukrajowiło ukrajowili ukrajowiły
impersonal ukrajowiono
conditional 1st ukrajowiłbym,
bym ukrajowił
ukrajowiłabym,
bym ukrajowiła
ukrajowiłobym,
bym ukrajowiło
ukrajowilibyśmy,
byśmy ukrajowili
ukrajowiłybyśmy,
byśmy ukrajowiły
2nd ukrajowiłbyś,
byś ukrajowił
ukrajowiłabyś,
byś ukrajowiła
ukrajowiłobyś,
byś ukrajowiło
ukrajowilibyście,
byście ukrajowili
ukrajowiłybyście,
byście ukrajowiły
3rd ukrajowiłby,
by ukrajowił
ukrajowiłaby,
by ukrajowiła
ukrajowiłoby,
by ukrajowiło
ukrajowiliby,
by ukrajowili
ukrajowiłyby,
by ukrajowiły
impersonal ukrajowiono by
imperative 1st niech ukrajowię ukrajówmy
2nd ukrajów ukrajówcie
3rd niech ukrajowi niech ukrajowią
passive adjectival participle ukrajowiony ukrajowiona ukrajowione ukrajowieni ukrajowione
anterior adverbial participle ukrajowiwszy
verbal noun ukrajowienie

Further reading

  • ukrajowić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • ukrajowić in Polish dictionaries at PWN