Polish
Etymology
Deverbal from udręczyć.
Pronunciation
- IPA(key): /uˈdrɛŋ.ka/
- Rhymes: -ɛŋka
- Syllabification: u‧drę‧ka
Noun
udręka f
- torment (extreme pain, anguish or misery)
Declension
Declension of udręka
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
udręka
|
udręki
|
| genitive
|
udręki
|
udręk
|
| dative
|
udręce
|
udrękom
|
| accusative
|
udrękę
|
udręki
|
| instrumental
|
udręką
|
udrękami
|
| locative
|
udręce
|
udrękach
|
| vocative
|
udręko
|
udręki
|
Further reading
- udręka in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- udręka in Polish dictionaries at PWN