tyczyć

Polish

Etymology

    From Proto-Slavic *tyčь + Polish -yć.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈtɘ.t͡ʂɘt͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘt͡ʂɘt͡ɕ
    • Syllabification: ty‧czyć

    Verb

    tyczyć impf

    1. (transitive) to carve, to chart, to delineate, to mark out (to set the boundaries of an area)
      Synonym: wytyczać
    2. (reflexive with się, transitive) to concern (to be of importance to)
      Synonym: dotyczyć

    Conjugation

    Conjugation of tyczyć impf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive tyczyć
    present tense 1st tyczę tyczymy
    2nd tyczysz tyczycie
    3rd tyczy tyczą
    impersonal tyczy się
    past tense 1st tyczyłem,
    -(e)m tyczył
    tyczyłam,
    -(e)m tyczyła
    tyczyłom,
    -(e)m tyczyło
    tyczyliśmy,
    -(e)śmy tyczyli
    tyczyłyśmy,
    -(e)śmy tyczyły
    2nd tyczyłeś,
    -(e)ś tyczył
    tyczyłaś,
    -(e)ś tyczyła
    tyczyłoś,
    -(e)ś tyczyło
    tyczyliście,
    -(e)ście tyczyli
    tyczyłyście,
    -(e)ście tyczyły
    3rd tyczył tyczyła tyczyło tyczyli tyczyły
    impersonal tyczono
    future tense 1st będę tyczył,
    będę tyczyć
    będę tyczyła,
    będę tyczyć
    będę tyczyło,
    będę tyczyć
    będziemy tyczyli,
    będziemy tyczyć
    będziemy tyczyły,
    będziemy tyczyć
    2nd będziesz tyczył,
    będziesz tyczyć
    będziesz tyczyła,
    będziesz tyczyć
    będziesz tyczyło,
    będziesz tyczyć
    będziecie tyczyli,
    będziecie tyczyć
    będziecie tyczyły,
    będziecie tyczyć
    3rd będzie tyczył,
    będzie tyczyć
    będzie tyczyła,
    będzie tyczyć
    będzie tyczyło,
    będzie tyczyć
    będą tyczyli,
    będą tyczyć
    będą tyczyły,
    będą tyczyć
    impersonal będzie tyczyć się
    conditional 1st tyczyłbym,
    bym tyczył
    tyczyłabym,
    bym tyczyła
    tyczyłobym,
    bym tyczyło
    tyczylibyśmy,
    byśmy tyczyli
    tyczyłybyśmy,
    byśmy tyczyły
    2nd tyczyłbyś,
    byś tyczył
    tyczyłabyś,
    byś tyczyła
    tyczyłobyś,
    byś tyczyło
    tyczylibyście,
    byście tyczyli
    tyczyłybyście,
    byście tyczyły
    3rd tyczyłby,
    by tyczył
    tyczyłaby,
    by tyczyła
    tyczyłoby,
    by tyczyło
    tyczyliby,
    by tyczyli
    tyczyłyby,
    by tyczyły
    impersonal tyczono by
    imperative 1st niech tyczę tyczmy
    2nd tycz tyczcie
    3rd niech tyczy niech tyczą
    active adjectival participle tyczący tycząca tyczące tyczący tyczące
    passive adjectival participle tyczony tyczona tyczone tyczeni tyczone
    contemporary adverbial participle tycząc
    verbal noun tyczenie

    Further reading

    • tyczyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • tyczyć in Polish dictionaries at PWN