twierdzić

Old Polish

Alternative forms

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *tvьrditi. By surface analysis, twardy +‎ -ić.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /tfʲɛ(ː)rd͡ʑʲit͡ɕʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /tfʲɛrd͡ʑʲit͡ɕʲ/, /tfʲerd͡ʑʲit͡ɕʲ/

    Verb

    twierdzić impf

    1. to firm, to harden, to strengthen, to fortify
      Synonym: silnić
      • 1972 [15th century], Józef Reczek, Wacław Twardzik, editors, Najstarsze staropolskie tłumaczenie ortyli magdeburskich wg rkpsu nr 50, pages 39, 1:
        Gdy Otho... myszlyl o tem, kakoby thy ludzye... [nawrocił] ku dusznemv *krzesczyanszkymv prawu, na to czwyerdzyl nasze myastha (ad id civitatem nostram firmavit) y postawyl byszkupa ku duchownemv prawu
        [Gdy Oto... myślił o tem, kakoby ty ludzie... [nawrocił] ku dusznemu krześcijańskimu prawu, na to ćwierdził nasze miasto (ad id civitatem nostram firmavit) i postawił biskupa ku duchownemu prawu]
      • 1874-1891 [1449], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności[1], [2], [3], volume XXV, page 166:
        Swaczcze, twerdcze w[a]szych serczoch (dominum autem Christum sanctificate in cordibus vestris I Petr 3, 15)
        [Święćcie, twierdźcie [w] w[a]szych siercoch (dominum autem Christum sanctificate in cordibus vestris I Petr 3, 15)]
    2. (reflexive with się) to strengthen (to become stronger, to gain strength)
      • 1915 [XV med.], Jan Łoś, editor, Przegląd językowych zabytków staropolskich do r. 1543[4], page 513:
        Czwerdzymy szya animatur
        [Ćwierdzimy się animatur]
    3. (attested in Sieradz-Łęczyca) to confirm
      Synonyms: poświadczać, przymawiać
      • 1874-1891 [1466], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności[5], [6], [7], volume XXII, Łęczyca, page 16:
        Lupus id, gl. pacem, firmat, gl. confirmat czwyrdzy, obside firmat ouis
        [Lupus id, gl. pacem, firmat, gl. confirmat ćwirdzi, obside firmat ouis]
    4. (attested in Lesser Poland) to decide, to order
      Synonyms: obrzędzać, skazować, uchwalać
    5. (attested in Masovia) to affirm, to state
    nouns
    • ćwirdza
    adjectives

    Descendants

    • Polish: twierdzić
    • Silesian: twiyrdzić

    References

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish twierdzić. By surface analysis, twardy +‎ -ić.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈtfjɛr.d͡ʑit͡ɕ/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ɛrd͡ʑit͡ɕ
      • Syllabification: twier‧dzić

      Verb

      twierdzić impf

      1. (intransitive) to claim (to state a new fact)
      2. (intransitive) to maintain

      Conjugation

      Conjugation of twierdzić impf
      person singular plural
      masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive twierdzić
      present tense 1st twierdzę twierdzimy
      2nd twierdzisz twierdzicie
      3rd twierdzi twierdzą
      impersonal twierdzi się
      past tense 1st twierdziłem,
      -(e)m twierdził
      twierdziłam,
      -(e)m twierdziła
      twierdziłom,
      -(e)m twierdziło
      twierdziliśmy,
      -(e)śmy twierdzili
      twierdziłyśmy,
      -(e)śmy twierdziły
      2nd twierdziłeś,
      -(e)ś twierdził
      twierdziłaś,
      -(e)ś twierdziła
      twierdziłoś,
      -(e)ś twierdziło
      twierdziliście,
      -(e)ście twierdzili
      twierdziłyście,
      -(e)ście twierdziły
      3rd twierdził twierdziła twierdziło twierdzili twierdziły
      impersonal twierdzono
      future tense 1st będę twierdził,
      będę twierdzić
      będę twierdziła,
      będę twierdzić
      będę twierdziło,
      będę twierdzić
      będziemy twierdzili,
      będziemy twierdzić
      będziemy twierdziły,
      będziemy twierdzić
      2nd będziesz twierdził,
      będziesz twierdzić
      będziesz twierdziła,
      będziesz twierdzić
      będziesz twierdziło,
      będziesz twierdzić
      będziecie twierdzili,
      będziecie twierdzić
      będziecie twierdziły,
      będziecie twierdzić
      3rd będzie twierdził,
      będzie twierdzić
      będzie twierdziła,
      będzie twierdzić
      będzie twierdziło,
      będzie twierdzić
      będą twierdzili,
      będą twierdzić
      będą twierdziły,
      będą twierdzić
      impersonal będzie twierdzić się
      conditional 1st twierdziłbym,
      bym twierdził
      twierdziłabym,
      bym twierdziła
      twierdziłobym,
      bym twierdziło
      twierdzilibyśmy,
      byśmy twierdzili
      twierdziłybyśmy,
      byśmy twierdziły
      2nd twierdziłbyś,
      byś twierdził
      twierdziłabyś,
      byś twierdziła
      twierdziłobyś,
      byś twierdziło
      twierdzilibyście,
      byście twierdzili
      twierdziłybyście,
      byście twierdziły
      3rd twierdziłby,
      by twierdził
      twierdziłaby,
      by twierdziła
      twierdziłoby,
      by twierdziło
      twierdziliby,
      by twierdzili
      twierdziłyby,
      by twierdziły
      impersonal twierdzono by
      imperative 1st niech twierdzę twierdźmy
      2nd twierdź twierdźcie
      3rd niech twierdzi niech twierdzą
      active adjectival participle twierdzący twierdząca twierdzące twierdzący twierdzące
      contemporary adverbial participle twierdząc
      verbal noun twierdzenie

      Derived terms

      Further reading

      • twierdzić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
      • twierdzić in Polish dictionaries at PWN