tusus

See also: tuŝus

Esperanto

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈtusus/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -usus
  • Syllabification: tu‧sus

Verb

tusus

  1. conditional of tusi

Latin

Etymology

Perfect passive participle of tundō.

Pronunciation

Participle

tūsus (feminine tūsa, neuter tūsum); first/second-declension participle

  1. beaten; struck; buffeted
  2. pounded; bruised; crushed; pulped; brayed (as in a mortar)
  3. harangued; assailed; kept on at

Declension

First/second-declension participle.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative tūsus tūsa tūsum tūsī tūsae tūsa
genitive tūsī tūsae tūsī tūsōrum tūsārum tūsōrum
dative tūsō tūsae tūsō tūsīs
accusative tūsum tūsam tūsum tūsōs tūsās tūsa
ablative tūsō tūsā tūsō tūsīs
vocative tūse tūsa tūsum tūsī tūsae tūsa

Further reading