tussus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of tundō.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈtuːs.sʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈtus.sus]
Participle
tūssus (feminine tūssa, neuter tūssum); first/second-declension participle
- beaten; struck; buffeted
- pounded; bruised; crushed; pulped; brayed (as in a mortar)
- harangued; assailed; kept on at
Declension
First/second-declension participle.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | tūssus | tūssa | tūssum | tūssī | tūssae | tūssa | |
| genitive | tūssī | tūssae | tūssī | tūssōrum | tūssārum | tūssōrum | |
| dative | tūssō | tūssae | tūssō | tūssīs | |||
| accusative | tūssum | tūssam | tūssum | tūssōs | tūssās | tūssa | |
| ablative | tūssō | tūssā | tūssō | tūssīs | |||
| vocative | tūsse | tūssa | tūssum | tūssī | tūssae | tūssa | |