tussus

Latin

Etymology

Perfect passive participle of tundō.

Pronunciation

Participle

tūssus (feminine tūssa, neuter tūssum); first/second-declension participle

  1. beaten; struck; buffeted
  2. pounded; bruised; crushed; pulped; brayed (as in a mortar)
  3. harangued; assailed; kept on at

Declension

First/second-declension participle.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative tūssus tūssa tūssum tūssī tūssae tūssa
genitive tūssī tūssae tūssī tūssōrum tūssārum tūssōrum
dative tūssō tūssae tūssō tūssīs
accusative tūssum tūssam tūssum tūssōs tūssās tūssa
ablative tūssō tūssā tūssō tūssīs
vocative tūsse tūssa tūssum tūssī tūssae tūssa