tuitus

Latin

Etymology

Perfect active participle of tueor.

Participle

tuitus (feminine tuita, neuter tuitum); first/second-declension participle

  1. having looked, gazed at
  2. having looked after, defended

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative tuitus tuita tuitum tuitī tuitae tuita
genitive tuitī tuitae tuitī tuitōrum tuitārum tuitōrum
dative tuitō tuitae tuitō tuitīs
accusative tuitum tuitam tuitum tuitōs tuitās tuita
ablative tuitō tuitā tuitō tuitīs
vocative tuite tuita tuitum tuitī tuitae tuita

References